2012 Een verkrottend paradijs - Toerisme in Spanje in crisistijd

Dit artikel komt uit de krant Het Laatste Nieuws van 6 april 2012.

"Voorlopig lijkt de neergang van het vakantieparadijs de reisplannen van de Belg niet te beïnvloeden"

Deze stelling is een duidelijk bewijs van de mate waarin we oogkleppen aanhebben, niet alleen om te zien wat er gebeurt met een ander in het besef dat dit onaanvaardbaar is dat er kinderen geboren worden in armoede, maar ook om te zien dat de mensen die wij tegenkomen in de verkrotte wijken in Spanje en de mensonterende situaties die daar de kop beginnen op te steken, net als in Griekenland, één en gelijk zijn aan onszelf. Wat wil "één en gelijk" zeggen, dat wil zeggen dat wij ons binnen een paar jaar in dezelfde positie zullen bevinden, aangezien dat een logische stap is in het vervolg van de economische crisis, waarin Europees land na Europees land als dominostenen zal vallen.

Wie een klein beetje gezond verstand heeft zal al lang hebben ingezien dat ons geld-systeem nooit een lang leven beschoren was, met zijn iddylisch doch onmogelijk principe van 'oneindige groei', dat zich uiteindelijk vertaalde in 'oneindige schuld' en het feit dat wij nog steeds op zoek zijn naar onze vertrouwde vakantie bestemmingen en manieren zoeken om de harde werkelijkheid die zich aan het voltrekken is in de plekken die wij eens beschouwden als 'ons plekje hemel op aarde' te ontwijken en negeren, laat zien hoe wij onszelf in deze knoeiboel van een economische en ecologische crisis hebben gewerkt in de eerste plaats - namelijk door ons te laten leiden door het principe van 'wat niet weet, niet deert' en 'zolang ik het niet zie, is het er niet'.

Al onze beslissingen, niet alleen in ons eigen leven, maar overduidelijk ook op politiek, economisch, ecologisch en sociaal vlak zijn altijd geweest vanuit een oogpunt van 'schadebeperking', waarin we in ons achterhoofd misschien ergens wel wisten dat waar we mee bezig zijn in feite niet houdbaar is op lange termijn maar we willen er niet mee stoppen omdat we nu eenmaal 'gewoontebeesten' zijn die graag blijven vasthouden aan bepaalde vertrouwde gevoelens, mensen, plaatsen en handelingen die ons het gevoel geven dat we 'onszelf' kunnen zijn.

Maar als we nu eens kijken naar het bovenstaande interview - ten koste van wie/wat kunnen wij 'onszelf' zijn, en is dit beeld/idee dat we hebben over 'wie wij zijn' eigenlijk wel gezond? Want wat almaar duidelijker lijkt te worden is dat ons 'zelf-beeld' als het geheel van gevoelens, verlangens, gedachten, herinneringen en gewoontes dat we 'IK' noemen, niet houdbaar is, niet realistisch is. De aarde kan ons zelf-beeld niet ondersteunen omdat we meer willen dan wat zij kan geven en omdat we meer afval dumpen dan wat zij kan verwerken, onze economie kan ons zelf-beeld niet ondersteunen omdat onze verlangens met de verlangens van anderen botsen waarin velen gedwongen worden om de 'inferieure' positie in te nemen in ons kapitalistisch systeem en te werken en zwoegen in de fabrieken zodat sommigen kunnen genieten van alle luxe die onze consumptie-maatschappij via al dat harde werk ons aanbiedt, ons lichaam kan ons zelf-beeld niet ondersteunen omdat we verslaafd geworden zijn aan suiker en omdat we over het algemeen simpelweg niet stilstaan bij wat datgene dat we in onze mond steken eigenlijk uitvreet in ons lichaam en of het eigenlijk wel het beste is voor het fysieke lichaam.

Er moet een punt komen waarop we beseffen dat onze 'levensstijl' niet te onderhouden valt en dat we altijd hebben bestaan in een 'mooie illusie', in het troostende geloof dat de aarde en de natuur op de één of andere manier speciaal voor ons bestaan en zich wel zullen blijven buigen naar onze wil, ondanks al het bewijs tot het tegendeel dat de wetenschap ons dagelijks voorschotelt. De aarde is een levend organisme, net als ons lichaam. Als wij ons lichaam voeden met vergif en afval, krijgen we na verloop van tijd een hartaanval of een andere ziekte, en sterven we. Als we het lichaam niet voeden, zal het een aantal dagen of weken voortleven, terend op spierweefsel, en dan sterven (hetgeen we nu zo mooi gedemonstreerd zien in Oost-Afrika). En als we de ecologische relaties van de organismen in de aarde, die van de aarde de aarde maken, niet respecteren en ondersteunen, zal de aarde sterven en bijgevolg ons lichaam niet meer fatsoenlijk kunnen voeden, waardoor wij sterven.

Spanje is niet meer het vakantieparadijs dat het eens was, toen we kinderen waren en talloze herinneringen van waterpret, zon, zee, strand en bergen hebben opgeslagen in onze onderbewuste geest. Het probleem hier is dat we als kind nooit hebben stilgestaan dat het Spanje waar wij zo van genoten op dat moment niet zomaar het 'onvoorwaardelijke paradijs' was dat het leek te zijn, maar dat Spanje voor ons enkel het 'paradijs' was omdat onze ouders geld hadden. Armoede bestond toen ook, het bestond enkel niet voor ons want wij waren op vakantie met onze ouders die genoeg geld hadden om al de armoede in de wereld mooi weg te vagen uit onze kleine wereld en om de illusie op te bouwen dat de wereld één groot pretpark is dat speciaal bestaat zodat wij ons persoonlijk goed kunnen voelen.

Dit is een leugen, het was een leugen toen we kinderen waren, en het is nog steeds een leugen. Wat er nu aan het gebeuren is, is dat de consequenties van het leven in en als de leugen de kop beginnen opsteken en we noodgedwongen geconfronteerd worden met de onaangename realiteit die schuilt achter de mooie presentatie van 'het vakantieparadijs'.

Het is duidelijk dat het echte onvoorwaardelijke paradijs dat deze wereld had kunnen zijn heeft moeten plaatsmaken voor het valse paradijs als een uiterlijke show, een presentatie die gedoemd is om vroeg of laat z'n ware gelaat te laten zien, namelijk de realiteit dat het schijnbare paradijs gebouwd is op een dysfunctioneel en medogenloos geldsysteem waarvan de meesten van ons niet de voordelen ervaren.


Het is tijd dat we de waarheid van de onhoudbaarheid van onze levensstijl en levenshouding inzien en beseffen dat het zo niet langer kan. Niet enkel omdat wat wij met de aarde en elkaar doen, compleet immoreel en gebrekkig aan gezond verstand is, maar ook omdat als wij nu niet de beslissing maken en de noodzakelijke acties ondernemen om te veranderen, we uiteindelijk in een situatie zullen belanden die passend omschreven zou kunnen worden als de 'hel', want dat is de consequentie van hoe wij het leven hebben ingericht.

Onderzoek het Gelijkheids Geld Systeem/Equal Money System en neem de beslissing die gebaseerd is op Gezond Verstand en respect voor het leven. Durf de leugen van deze wereld onder ogen te komen en op te staan in het besef dat dit niet meer aanvaardbaar is.

Sanne S. staat terecht voor kindermoord - Wat is het Leven?

"Op die maandagochtend 29 september 2008 deed Chiro-leidster Sanne S. (24) uit Kessel-Lo het ondenkbare: ze verstikte haar dochtertje met een handdoek en stopte het lichaampje in een zak. Vijf weken later vonden de andere Chiro-leiders het in het materiaalhok, waar Sanne verantwoordelijk voor was. Volgende week staat de jonge vrouw voor het hof van assisen in Leuven, op beschuldiging van kindermoord. Hoe kan een moeder haar pasgeboren kind om het leven brengen? Dat vraagt ze zichzelf ook nog altijd af, zeggen haar advocaten." (Uit het Humo Archief van 27 februari 2012)


Verder in het artikel wordt aangehaald wat de 'dokters' te zeggen hadden als zogezegd 'bewijs'/'reden'/'oorzaak'/'diagnose' uit 'onderzoek' - namelijk dat ze 'neiging tot vermijdingsgedrag' en 'autisme', een 'licht asociale persoonlijkheidsstructuur' en 'moeite om haar gevoelens te uiten' had.

Maar voor de rest bij het ondervragen van mensen die Sanne goed kennen, wordt ze beschreven als een 'lieve', 'brave' persoonlijkheid, waar niemand ooit wat gebeurd was van verwacht had, dat zij in staat zou zijn om haar kind te verstikken.

Met andere woorden, iedereen staat verwonderd, perplex en 'met de mond vol tanden', men weet niet wat te denken of zeggen want 'zo kende men Sanne niet' - wat dit uiteraard laat zien is dat niemand Sanne blijkbaar kende, behalve uiteraard de gespecialiseerde 'gedrags-dokters' (psychiaters/psychologen/therapeuten) dan die haar waarschijnlijk grondig 'ondervraagd' en 'onderzocht' hebben, en dan aan de hand van verschillende parameters, definities, theorieen, omschrijvingen en textboeken haar hebben kunnen 'vastpinnen' in en op bepaalde woorden/definities zoals 'vermijdingsgedrag', 'asociaal' en 'autistisch'.

Dit is wat we zouden noemen 'de normale gang van zaken' in onze samenleving - wanneer iemand haar kind vermoord bijvoorbeeld, of een ander vermoord in een vlaag van woede, of verkrachting, kindermisbruik pleegt of iets doet dat 'niet volgens de regels' en en dus gezien wordt als 'stout', 'fout' en 'slecht' - dan is iedereen die hen zogezegd 'het beste kenden' compleet verwonderd en 'geshockeerd' en de enigen die er dan zogezegd 'aan uit kunnen' en soelaas/houvast kunnen brengen in een situatie van verwarring en verlorenheid zijn de 'deskundigen' die aan de hand van hun 'deskundigheid' als kennis en informatie kunnen zeggen 'wat er scheelt', 'hoe de wereld in elkaar steekt' en 'waarom het gebeurde is gebeurt is' - zodat mensen zich toch nog min of meer 'opgelucht', 'verzekerd' en 'veilig' kunnen voelen want 'alles is weer onder controle', 'we kunnen onze omgeving/wereld weer rationeel omschrijven voor onszelf in onze gedachten'.

En niemand die ooit lijkt stil te staan bij het absurde van dit alles - niemand die lijkt te beseffen dat deze hele situatie, waarin blijkbaar enkel zij die allerhande kennis en informatie, theorieen, begrippen, speciale woorden en omschrijvingen, in hun hoofd hebben gepropt na een aantal jaar 'gestudeerd' te hebben, de wereld kunnen begrijpen, bevatten en 'zien' als hoe ze werkelijk is, en de rest van ons zijn blijkbaar te dom, idioot en onwetend om ook maar iets van deze wereld, van elkaar, de natuur en onszelf te bevatten.

Wij staan erbij als kippen zonder kop, zoekend naar een antwoord, zoekend naar 'de deskundige', naar 'de wetenschapper', 'de wijsgeer', 'de spirituele/religieuze leider', 'de leerkracht' en 'de ouder' die het voor ons eens allemaal zal uitleggen zodat wij weer min of meer het gevoel kunnen hebben dat ons leven 'onder controle is' - ook al is daar niets van in, aangezien alles van wat we zogezegd 'weten' over onze wereld van die wetenschappers, deskundigen, ouderen, politici en leiders komt en we het zelf dus eigenlijk totaal niet echt zelf hebben gezien vanuit en met onze eigen ogen, we vertrouwen er gewoon op dat wat die 'intellectuelen' ons verteld hebben ook echt zo is, net zoals we vroeger onze ouders en grootouders blindelings vertrouwden en geloofden in al wat ze ons vertelden want we dachten 'ze zullen het wel beter weten zeker' en 'ik ben maar een kind - ik weet toch niets'.

En het absurde ligt hem in het feit dat wij hier bestaan als levende wezens , we zijn allemaal hier, mens, dier of plant. We leven allemaal, één en gelijk, en toch lopen we rond alsof het hier allemaal zo vreemd is - we begrijpen er allemaal geen snars van en we zijn constant op zoek naar iemand of iets die ons zal uitleggen hoe of wat deze wereld nu eigenlijk is, en wie, wat en hoe wij zelf nu eigenlijk zijn. Filosofen zijn op zoek naar basisvragen zoals 'wie ben ik?' en 'waarom ben ik?' en 'waar ben ik?' - en de rest aanvaard zomaar dat we het antwoord niet weten en aldus liever onwetend zijn en blijven.

In het geval van Sanne S. bestuderen de 'doktors' haar alsof ze een vreemd object is, iets dat vreemd is aan onszelf, iets dat we eigenlijk niet kennen - dat is het start punt van waaruit ze op onderzoek uitgaan, namelijk het start punt van afscheiding, van 'dit is mij onbekend', wat uiteindelijk uiteraard resulteerd in onklare, onstabiele en onzekere 'antwoorden' die in feite maar gissend zijn aangezien iets dat 'onbekend' is altijd onbekend zal blijven', iets dat 'daar ergens buiten mezelf' is zal altijd 'daar' blijven en zullen we dus nooit werkelijk 'bevatten'.

Dus de vraag is 'is Sanne S. een 'vreemd object'?' - of is ze een levend wezen net als jij en ik en al wat hier op aarde en in het universum bestaat?

We hebben haar beoordeeld op de daden die ze 'begaan heeft', net zoals we elk levend wezen beoordelen op hoe ze eruit zien en hoe ze zich 'gedragen. We plakken er woordjes op van 'goed' en 'slecht', 'juist' en 'fout', waarin we eigenlijk steeds maar weer de eigenlijke 'wezenlijkheid' van die 'persoon'/'levensvorm' van onszelf afscheiden alsof het een 'vreemd object' is 'ergens buiten mezelf', dat dus 'niet mezelf is' en dat ik dus ook nooit werkelijk zal kunnen 'bevatten' - waarna we dan wetenschap gaan creëeren en verlangen om aan ons uit te leggen wat/hoe/waarom/wie iets of iemand is omdat we het zelf allang niet meer zien omdat we zo verloren zijn in onze beoordelingen/woordjes en definities over wat we zien als de afscheiding/afstand die we creeren.

Wat is 'wezenlijkheid'? 'Wezenlijkheid' is niet één of ander esotherisch, spiritueel begrip van 'energetische resonantie' of 'hogere staat van zijn', neen, 'wezenlijkheid' is datgene waarin we allemaal één en gelijk zijn, namelijk het feit dat we bestaan en daarin zijn we allemaal 'hetzelfde', één en gelijk. En de reden dat we die 'wezenlijkheid' in een ander niet meer herkennen, als één en gelijk met de 'wezenlijkheid' in/als/van onszelf, komt net door alles wat we erbovenop gecreëerd hebben van ideen, woorden, concepten, definities, goed en slecht, juist en fout.

Wezenlijkheid kan enkel gezien en gerealiseerd worden als en wanneer we onszelf in de schoenen van een ander verplaatsen, en beseffen dat 'als ik die persoon zijn/haar leven had geleefd, dan had ik net dezelfde persoonlijkheid opgebouwd en net dezelfde beslissingen genomen' omdat we in essentie allemaal een 'bewustzijnssysteem' hebben/zijn, namelijk een automatisch systeem van voorgeprogrammeerde reacties zoals angst, woede en verdriet en afhankelijk van de verschillende gebeurtenissen in een persoon zijn/haar leven bouwen we een persoonlijkheid op van reactieve manieren van omgaan met situaties die zich voordoen in ons 'leven'.

Met andere woorden, als wij en die dokters en de advocaten en de rechter onszelf in de schoenen zouden verplaatsen van Sanne S., en haar leven zouden doorlopen, dan zouden we beseffen/zien, dat Sanne S. geen 'vreemd object' is of geen 'vreemde, asociale, autistische persoon' is, en dat hetgene dat haar daden bepaald heeft is de persoonlijkheidsstructuur van reactieve emotionele ervaringen die zij heeft opgebouwd in zichzelf gebaseerd op herinneringen als haar zogezegde 'identiteit' die in wezen eigenlijk net hetzelfde is als de identiteit van elk van ons - het verschil zit'm in de verschillende factoren die haar persoonlijkheid doorheen haar leven 'gekleurd' hebben, zoals DNA, aanleg, traumatische gebeurtenissen, uiterlijk en uiteraard de beoordelngen die bestaan in deze 'samenleving' en die bepalend zijn voor onze 'plaats' in deze samenleving van het 'overleven van de sterksten' en aldus bepalend zijn voor het 'zelf-beeld' dat we creëeren voor onszelf.

Zolang we onszelf als de 'wezenlijkheid' als wie we werkelijk zijn niet leren kennen, zullen we ook nooit een ander werkelijk zien als wie zij zijn - want we zullen enkel onze beoordelingen zien, als gekopieerde, geleerde kennis en informatie die afkomstig is en gebaseerd is op het geloof dat we die persoonlijkheid/identiteit als een structuur die zichzelf automatisch heeft opgebouwd via reactieve emoties doorheen onze 'opgroeiing' werkelijk zijn, in de plaats van het te zien als het systeem dat het eigenlijk is en in de plaats van te beseffen dat we eigenlijk allemaal één en gelijk zijn en dat persoonlijkheid/identiteit niet is wie wij echt zijn - het is alleen maar een 'afscheidings-middel' dat gebouwd is op stompzinnnigheid.


Want wie durft kijken naar zichzelf en de wereld, zal merken dat mensenwezens niets dan stompzinnig zijn, in hun manier van omgaan met zichzelf, elkaar, dieren, kinderen en de natuur.

Dus als we werkelijk willen weten/zien wie Sanne S. is en waarom ze deed wat ze deed - en hetzelfde geld voor alle zogezegde 'moordenaars', 'verkrachters', 'pedofielen', etc. in onze samenleving - moeten we eerst en vooral in en naar onszelf kijjken in zelf-eerlijkheid en stoppen met het vasthouden aan het geloof dat onze 'persoonlijkheid' echt is wie wij zijn, want wie zelf-eerlijk is zal zien dat dat geloof gebouwd is op gebakken lucht en dat persoonlijkheid/identiteit/individualiteit niets is dan een hete lucht ballon waar we graag in geloven maar die op zich een grote illusie is.

Het wordt tijd dat we eindelijk de illusie van onszelf en deze absurde menselijke wereld stoppen, want het lijden wordt te groot, de stompzinnigheid brengt te veel onnodig lijden voor te veel wezens met zich mee - en het moet stoppen!


Bezoek www.desteni.org en stop de idiotie!

Matti Freeman geeft een heldere kijk op het vraagstuk 'Wat is een Sociopaat?' in dit interview 'Wat is een Sociopaat?' - met bedenkingen die we nooit hebben overwogen en die shockerend kunnen zijn voor zij die nog nooit de tijd hebben genomen om vanuit gezond verstand naar zichzelf en de werkelijkheid te kijken.

En neem een kijkje op www.equalmoney.org als de oplossing voor het veranderen van onze samenleving van één van 'overleving van de sterksten' waarin we gedwongen worden om onszelf van een ander af te scheiding en onszelf te zien als 'overlevings-machines', een 'persoonlijkheid' als een geheel van 'overlevings-mechanismen' - naar één waarin we onszelf als 'wezenlijkheid' kunnen uitdrukken, in en als het besef van onszelf als één en gelijk met alle levensvormen die HIER bestaan.

Elke dag Vecht ik tegen het Mes - Zelfverwonding bij Jongeren

Zelfverwonding is zo één van die onderwerpen waar over het algemeen niet over gesproken wordt, tenzij op therapie, bij een psycholoog of een psychiater. Zelfverwonding is iets wat verborgen wordt onder lange mouwen - het is de verborgen realiteit van veel jongeren en volwassenen.

Net als zelfmoord is zelfverwonding een zogezegd 'taboe', een zogezegd 'pijnlijk'/ongemakkelijk/gevoelig onderwerp waarvan het schijnbaar 'moeilijk' is om erover te praten - dus wat gebeurt er: niemand praat erover en veel jongeren doen het achter gesloten deuren, zichzelf niet alleen opsluitend in hun kamer maar ook in hun gedachten, hun zelf-verwondende gedachten die een fysieke uiting krijgen.

Het taboe maken hiervan zorgt er in feite alleen maar voor dat we het gaan aanvaarden als 'een deel van onze realiteit', net als bij zelfmoord - een onaangenaam, gevoelig en zogezegd 'slecht' deel, maar tja, nu eenmaal een deel van wie wij zijn als mensen, als de menselijke samenleving en meer specifiek de leefwereld van de 'puber'/'jongere'.

Want we stellen ons geen vragen - het feit dat we het bewust verborgen/taboe houden wil zeggen dat we impliciet aanvaarden dat het bestaat, maar dan als de 'onderhuidse', verborgen, geheime realiteit die niet getoond mag worden, zoals er zoveel dingen zijn aan/in de mens die 'verborgen' blijven.

Mensen zijn het gewoon geworden om zichzelf te verbergen, om hun innerlijke realiteit verborgen te houden in de vorm van gedachten, gevoelens en emoties - onder het mom van "zolang andere mensen maar denken dat ik 'goed', 'juist', 'aanvaardbaar' en 'normaal' ben, dan ben ik dat".

Het is geen wonder dat er zoveel psychische stoornissen, mentale ziektes en afwijkingen en emotionele stoornissen zijn en dat er zoveel 'psychofarmaceutica' op de markt is om al die afwijkingen, ziektes en stoornissen te onderdrukken - aangezien de mens een 'doos van pandora' is waarvan het uiterlijk, zoals gedrag, kleding en uitdrukking maar de presentatie is die dient om de rest van de samenleving van mensen een 'imago'/beeld voor te houden uit angst om afgewezen, beoordeeld en uitgespuwd te worden als mensen 'de waarheid' zouden weten van 'wie ik werkelijk ben'.

En het grappige/interessante/fascinerende is dat we allemaal zo denken, we houden allemaal een facade voor, we doen allemaal alsof uit angst dat wie we werkelijk zijn vanbinnen als de waarheid van onszelf 'slecht' en 'fout' is - als iets dat we geleerd hebben uit onze kindertijd waarin we vaak straf kregen, zomaar omdat we onszelf waren, omdat we onszelf hadden uitgedrukt, dus leerden we dat we moesten veranderen, dat wie we gewoon zijn vanbinnen om de één of andere reden niet goed genoeg is.

Dus we hebben geleerd om een innerlijke 'verborgen' realiteit te cultiveren - één van 'persoonlijke' ervaringen/gedachten/ideëen/concepten over de realiteit die in complete afscheiding bestaan van de eigenlijke realiteit als onze omgeving. En gebaseerd op die persoonlijke ervaringen, nemen we dan bepaalde beslissingen, zoals onszelf vermoorden of onszelf verwonden en pijn doen of een ander pijn doen of vermoorden, etcetera... hetgeen dus allemaal gebeurt in en als gedachten, waarin een mens eerst een process doorloopt van gedachten, gevoed door emotionele reacties om dan tot één of ander besluit te komen als een idee/perceptie over hoe de werkelijkheid in elkaar steekt en wie hij/zij is in de werkelijkheid - zo creeren we allemaal continu onze eigen identiteit, namelijk door onszelf continu te identificeren met al de verschillende definities die we vormen over de realiteit in onze gedachten.

Maar het gestoorde hieraan is dat onze innerlijke realiteit werkelijk NOOIT ook maar iets te maken heeft met de eigenlijke echte realiteit, met de wereld die HIER is - de identiteit als al die innerlijke gedachten, gevoelens en emoties is puur en alleen afkomstig vanuit het verlangen in ieder mens om 'speciaal' en 'uniek' en 'belangrijk' te zijn, waardoor we onszelf via onze gedachten gaan afscheiden van onze omgeving en onze eigen persoonlijke ervaring van onze omgeving als 'de wereld' gaan vormen - in de plaats van de realiteit te zien als wat ze echt eigenlijk is.

In het geval van zelfverwonding bijvoorbeeld - is dit een resultaat, de fysieke uiting van de identiteit als gedachten, gevoelens en emoties die die persoon heeft geconstrueerd in zichzelf, een identiteit die overduidelijk gebaseerd is op 'zelf-haat'.

Als we echter kijken naar wat mensen doen in deze wereld - is het duidelijk dat wat ieder mens doet, gebaseerd is op en afkomstig is vanuit de ervaring van zelf-haat - want we doen ofwel onszelf ofwel een ander pijn, we misbruiken ofwel onszelf ofwel een ander. Ieder mens oefent in meer of mindere mate een vorm van zelf-haat uit, een vorm van woede. Hoe anders verklaren we het bestaan van zelfverwonding, zelfdoding, moord, verkrachting, dierenmishandeling, oorlog, uitbuiting, kindermisbruik, kindermishandeling, sexueel misbruik, discriminatie, racisme, pestgedrag, beoordelingen.

En dit zijn maar de uiterlijke tekenen van misbruik - hetgeen maar het resultaat is van een innerlijk process van gedachten, gevoelens en emoties, wat dus wil zeggen dat de haat en woede die voor deze fysieke manifestaties gezorgd heeft, nog veel groter en intenser is, en dat is de haat en woede die in onszelf bestaat, in de vorm van onze gedachten.


En deze innerlijke realiteit van haat en woede tegenover onszelf en elkaar, noemen we dan 'identiteit' en dat vinden we dan 'normaal', we geloven zelfs dat een 'identiteit' hebben bij de 'menselijke natuur' hoort - overduidelijk niet eens beseffend dat hoe de hele realiteit op dit moment in elkaar steekt een resultaat is van die 'identiteit' als de verborgen innerlijke realiteit van elk van ons, en als we eens kijken naar deze wereld, valt er alleen maar misbruik te zien.

Wat er op dit moment gebeurt in deze wereld, is net hetzelfde als wat er gebeurt in onszelf - namelijk 'onderhuids', in de 'achterkamer' gebeurt al het misbruik, al de woede, al de 'negatieve gedachten' - en die houden we dan verborgen achter een 'bewuste laag' van 'positieve' gedachten, om als het ware onzelf voor de gek te houden, om zelfs onzelf voor te liegen over wie we werkelijk zijn, over wat er werkelijk in onszelf bestaat. In het kapitalistisch systeem is het net hetzelfde - 'onderhuids' gebeurt al het misbruik, het uitbuiten van de aarde, een massamoord van het dierenrijk op de meest afschuwelijke onterende manieren, corruptie, bedrog, leugens, besmetting van het drinkwater en het voedsel dat we eten en allerhande plannen en geheime agenda's van bedrijfsleiders en politici, etcetera... maar dat wordt uiteraard niet getoond.

Hetgeen wat wij dan zien, hetgeen dat ons getoond wordt, is de 'mooie', opgesmukte afgewerkte producten die in de winkel liggen, de mooie beelden op de televisie, in magazines en op reclameborden - maar dat is niet de realiteit, dat is de uiterlijke presentatie maar, één die zelfs gecreëerd is met de bedoeling om te misleiden.

Het wordt hoog tijd dat we beseffen dat het leven, wie we zijn, de realiteit, de wereld, niet is wat we altijd hebben aangenomen als 'waarheid' - er is een hele verborgen realiteit waar we nooit eerlijk over hebben willen zijn in onszelf.

Voor zij die het lef hebben om zichzelf te leren kennen en om eindelijk de leugen te stoppen en op te staan in en als zelf-eerlijkheid als zelf-respect en zelf-verantwoordelijkheid om voor eens en voor altijd de zelfverwonding van het bewustzijn te stoppen - Neem een kijkje op www.desteni.org

Pragmatisme Herbekeken

Wat is Pragmatisme in de huidige samenleving en hoe ervaren wij pragmatisme in ons dagelijkse leven?

Pragmatisme wordt door het woordenboek omschreven als "een stelsel dat de waarde van alle denken afmeet aan de praktische bruikbaarheid" - dit wil concreet zeggen dat wanneer we een politieker of bedrijfsleider het woord 'pragmatisch' horen gebruiken in termen van genomen of te nemen beslissingen, hetgeen vrij vaak is, ze hier bedoelen dat de beslissingen die ze hebben genomen of zullen nemen buiten alle moraliteit bekeken werden. Er werd alleen maar gekeken naar langs de ene kant wat ze willen en langs de andere kant wat er moet gebeuren om van het gewilde een realiteit te maken.

Pragmatisme is de reden waarom we zoveel wetten nodig hebben om samen te kunnen leven - omdat we allemaal in onszelf als onze gedachten alleen maar kijken naar éénerzijds wat we willen en anderzijds wat er moet gebeuren en wat we moeten doen om van het gewilde (=onze verlangens) een realiteit te maken. Wetten zijn er dan om al dat misbruik als de verlangens van elk wezen min of meer samen te houden als een cohesief geheel als een samenleving waarin elk wezen zowel een individu kan zijn als compleet geïsoleerd en egoïstisch als een 'lid van de samenleving' die zijn bijdrage moet doen om het geheel te doen draaien.

Pragmatisme is het verdraaien van de werkelijkheid zodat het past in mijn ideeën en geloofsystemen over mezelf als een 'goed persoon' - dus wat er ook gebeurt en wat ik ook doe, ik zal steeds een uitleg klaar hebben voor waarom ik nog altijd voldoe aan mijn definitie over mezelf als 'goed' en 'juist'.

Pragmatisme is de reden waarom er zoveel religies bestaan - omdat elke religie in feite mooi aansluit bij wat het individu wil, waar het individu in wil geloven, welk soort god en welk soort heilige het individu wil aanbidden. In de plaats van de enige echte waarheid die onomstotelijk HIER/echt is te erkennen- presenteert pragmatisme duizend-en-één vormen van 'de waarheid' met als hoofddoel de persoonlijke verlangens van het individu te bevredigen. En religie heeft dus niets te maken met het representeren van de waarheid als 'God' en 'de Bijbel' - het is gewoon weer een vorm van consumptie-gedrag dat steunt op het principe van 'Pragmatisme' waarbij een mooi beeld/plaatje/verhaaltje wordt gepresenteerd/verkocht dat mensen dan kunnen geloven omdat ze zich daar persoonlijk goed bij voelen.

Pragmatisme zoals we het nu kennen is het verkondigen en gebruiken van woorden zoals 'moraliteit' maar enkel wanneer het ons het beste uitkomt, en niet als een levende statement dat staat als wie wij zijn als wezens. Pragmatisme is het 'draaiende houden' van de wereld en de menselijke samenleving waarin elk individu op zoek is naar persoonlijke bevrediging in welke vorm dan ook - en politici proberen dan pragmatische beslissingen te maken en ze proberen te kijken naar de samenleving op een pragmatische manier, hetgeen eerder iets weg heeft van 'schade-beperking', om al die ego's, al die 'individuen' met elk hun eigen uiteenlopende verlangens, ideeën, religies, overtuigingen en meningen samen te laten bestaan zodat ieder individu kan participeren in het geloof dat hij/zij het centrum is van de wereld en dat de wereld rond hem/haar draait en zodat tegelijkertijd de samenleving kan bestaan waarin er min of meer voor het individu gezorgd wordt op een manier die ergens wel iets weg heeft van samenwerking.

Het probleem is dan uiteraard dat er enorm veel uitbuiting en misbruik bestaat en gerechtvaardigd wordt in deze wereld, omdat we elk individueel leven en bestaan vanuit en gebaseerd op het principe van pragmatisme - ook de politici en al de mensen die al het geld en de macht hebben in deze wereld. We denken allemaal vanuit pragmatisme als het enerzijds kijken naar wat ik persoonlijk wil en anderzijds naar hoe ik mijn wil praktisch kan opleggen aan deze wereld.

Het is niet moeilijk dat dit soort 'samenleving' of 'poging tot samenleving' uiteindelijk leidt tot een catastrofe - omdat er absoluut niet wordt gekeken naar wat het beste is voor alle wezens in die zogezegde 'samenleving' - omdat bijvoorbeeld de verschillende landen op zich ook weer pragmatisch zijn, waarin ze dan andere landen gaan uitbuiten om hun zin te krijgen, om ervoor te zorgen dat de wezens in dat land zich persoonlijk goed kunnen voelen.

Er wordt in onze pragmatische manier van leven en mentaliteit absoluut niet gekeken naar wat het betekent om praktisch samen te leven als wezens op deze planeet - pragmatisme is weer maar een woord dat gecreëerd en gebruikt werd als rechtvaardiging/excuus voor egoïsme als individualiteit, en dat dus nooit representatief was voor wat het beste is voor alle levende wezens - en dat dus een realiteit heeft toegestaan te bestaan van winnaars en verliezers, van competitie, van vechten om te overleven, van armoede, hongersnood, misbruik, corruptie, leugens, etcetera...


Laten we hier en nu deze definitie van het woord 'Pragmatisme' veranderen tot een woord dat rekening houdt met al het leven op aarde - een woord dat ondersteunend is voor iedereen en alles dat bestaat, in de plaats van het excuus voor het bestaan van armoede en misbruik dat het op dit moment is.
Pragmatisme zal van nu af aan een woord zijn van waaruit we kijken naar hoe we op de meest praktische manier wat het beste is voor allen kunnen implementeren en een realiteit maken.




Kom meer te weten over het herdefiniëren van het bestaan op aarde en van onszelf als levende wezens op www.desteni.co.za

En Lees de 'Freedom Blogs: The Birth of Practivism' - een verzameling van Blogs van verschillende mensen die in het proces zijn van Zelf-Herdefiniëring

Dodelijke Aanslag in Luik was Wanhoopsdaad

Gelezen op Nieuwsblad.be

"Er zijn vier doden gevallen bij de aanslag van dinsdag in Luik. Dat bevestigde de procureur van Luik. De aanslag is het werk van één dader."


Vandaag werd een 'aanslag' gepleegd in Luik door één man, die een paar granaten in het rond gooide en om zich heen schoot. 4 mensen zijn gestorven en tientallen raakten gewond. Men noemt het een 'wanhoopsdaad' omdat de dader zelfmoord pleegde na de feiten en men geen verband kan leggen met de daad en een duidelijk motief.

Als je de commentaar leest op de nieuwsberichten zijn ze bijna allemaal van racistische aard, omdat de dader in kwestie 'van vreemde origine' was. Wanneer er zoiets gebeurt, namelijk een aanslag, een 'aanval' op 'onze persoon', op onze 'persoonlijke veiligheid', willen we meteen een vorm van 'terugbetaling', hetgeen dus meestal in de vorm van gevangenisstraf en boete is, want zo zitten wij mensen in elkaar - iemand zal altijd boeten voor ons lijden.

In dit geval echter is de dader al dood en hebben wij niet onmiddellijk iemand of iets om de schuld op te steken - maar we blijven wel achter met al die verontwaardiging en woede als een automatische emotionele reactie van zelf verdediging. Wat er dus nu zal gebeuren in de samenleving is dat mensen op zoek zullen gaan naar een 'zondebok', een 'schuldige' - eender wie, waarschijnlijk mensen die het meest lijken op de dader. En dat zullen in dit geval dus alle vreemdelingen zijn, of misschien alleen de islamieten. Er moet en zal een schuldige gevonden worden, want we zitten met al die emotionele reacties in onszelf en we moeten het toch ergens op/tegen uiten. Dus dit is weer maar eens een excuus voor mensen om 'de vreemde' te gaan haten, weer maar eens een excuus voor conflict en ruzie en oorlog.

En terwijl wij dit allemaal maar de normale gang van zaken vinden, kijkt er niemand naar de kernoorzaak van waarom en hoe een mens in de eerste plaats in staat is om eerst andere mensen te doden en dan zichzelf de kop in te schieten. Er is niemand die zich afvraagt van 'waar is dit allemaal begonnen'? - hoe is de menselijke samenleving zo ontwrongen geworden?
Waarom bestaat er bijvoorbeeld zoiets als 'vreemdelingen' - en waarom zijn we niet allemaal gewoon wezens op aarde die hier tezamen bestaan?

Want als we echt zelf eerlijk zouden zijn, zouden we een fascinerend punt ondervinden - namelijk dat Geld hiervan de oorzaak is, en niet de zogezegde inherent slechte, destructieve natuur van de mens. Het is geld en het gebrek ervan en de stress errond dat iemand tot een 'wanhoopsdaad' zoals deze drijft - en het is zeker niet de laatste wanhoopsdaad die we zullen zien. Het huidige Geldsysteem is wat mensen drijft tot de meest absurde daden, het huidige geldsysteem drijft ons tot wanhoop - want als je geen geld hebt, ben je gedoemd en dan is een mens tot alles in staat.

Willen we echt oplossingen en willen we echt de oneindige ketting van wraakacties en -reacties die ons uiteindelijk tot de totale zelf verwoesting zal leiden - dan zoeken we naar alternatieven en oplossingen voor het Kapitalistisch systeem dat vanaf het begin al destructief van aard was, maar waar niemand ooit bij heeft stilgestaan.

Onderzoek het GelijkheidsGeld Systeem op www.equalmoney.org - als het nieuwe monetaire systeem dat gebaseerd is op het implementeren van doenbare, echte, practische en acceptabele oplossingen voor de menselijke Tragedie als het Kapitalistisch Systeem.

Het GelijkheidsGeld Boek en andere producten in verband met het GelijkheidsGeld Systeem en Zelf-Ontwikkeling kan je vinden via deze link: http://equafeproducts.blogspot.com/

Geld Is Niet Alles - GelijkheidsGeld FAQ

"Geld is niet Alles" is een statement die mensen soms zeggen om blijkbaar duidelijk te maken dat er 'belangrijkere dingen zijn in het leven dan geld', zoals liefde, vriendschap, goede gevoelens, vreugde, geluk, enzovoort.

Hoewel, als we deze statement eens zouden ontleden dan zouden we de vraag kunnen stellen 'Wat maakt het mogelijk dat wij ons gelukkig, liefdevol, aangenaam, comfortabel, veilig, zeker, vreugdevol,... voelen?' - want het antwoord daarop is 'Geld'.
De basis van een waardig leven is in de eerste plaats dat je geld hebt in deze samenleving om voor jezelf als je fysieke aanwezigheid hier te kunnen zorgen - en pas als je lichaam de nodige ondersteuning en voeding heeft, kan jij gaan participeren in allemaal aangename gevoelens in jezelf.
Als je lichaam echter ondervoedt is of één of andere ziekte of gebrek heeft, wordt je ervaring in deze wereld een hel.
En spijtig genoeg hangt alles van ons bestaan in de huidige menselijke wereld af van geld en hoeveel je ervan hebt - hetgeen dan weer grotendeels afhankelijk is van toeval, als het 'goede geluk' dat jij in een welvarend land in een welvarende familie geboren bent en de kansen gekregen hebt om zelf een welvarend leven op/in te richten.

Daarom onderstrepen we de absolute noodzaak voor een GelijkheidsGeld Systeem - omdat op dit moment niet iedereen de mogelijkheid heeft om het fysieke lichaam te ondersteunen, zelfs meer mensen dan degenen die dat wel kunnen. En dat is simpelweg een schrijnende en ronduit onaanvaardbare staat van zaken die we niet meer kunnen tolereren.

Dus - Geld is alles, maar tegelijkertijd ook niets omdat het in feite een idee is. Zoals het hele concept van 'schuld' in de 'schuldencrisis' een idee is dat in stand gehouden wordt door alle mensen en dat geïnduceerd/geïntroduceerd werd door de media en de 'overheid' - maar dat in principe zo veranderd kan worden in een nieuw systeem zoals het GGS. We behouden nog wel geld omdat we nog steeds een manier nodig hebben om alles in de samenleving 'in goede banen te leiden' en omdat we dit gewoon zijn - maar we veranderen de waarde die we eraan geven.

Geld representeert niet meer één of andere 'hogere macht/kracht' als een systeem waarin we geboren worden en voor moeten werken alsof het een entiteit op zich is dat de mens consumeert als batterijen, maar het representeert 'leven' - het geldsysteem zal voor ons werken in de plaats van andersom. En uiteindelijk zullen we geld misschien niet meer nodig hebben, aangezien het uiteindelijk maar een symbool is - wie weet zullen we eindelijk ontdekken/leren om voor elkaar te zorgen, want dit is wat een GGS zal cultiveren, een onderling respect en waardigheid tussen mensen waarin we niet eerst aan onze eigen toekomst/overleving als Geld denken omdat overleving geen punt meer zal zijn in een GGS. We zullen dus automatisch gaan zorgen voor elkaar en alle wezens op aarde.
Hoe onmogelijk dat op dit punt ook lijkt.


Kom meer te weten over het GelijkheidsGeld Systeem op www.equalmoney.org

Auto's in een GelijkheidsGeld Systeem - Wie maakt ze en wie krijgt ze?

Als we kijken naar auto's in termen van milieuvriendelijkheid zijn de huidige auto's niet bepaald milieuvriendelijk - hoewel er nieuwere modellen bestaan die rijden op waterstof of electriciteit.

Waarom worden deze milieuvriendelijke auto's niet overal gebruikt? Waarom kan niet elk mens op aarde zo een auto gebruiken? Wederom is de bepalende factor voor hoe wij omgaan met onze natuur/planeet Geld en niet de planeet zelf. Er zijn dus miljoenen mensen die rijden met vervuilende auto's die op olie rijden en een klein aantal mensen rijdt met 'hybride'/milieuvriendelijke Auto's - alsof die auto's in feite alleen maar ontworpen zijn zodat de elite van rijke mensen in deze wereld zich goed kan voelen over zichzelf want 'zij geven om de planeet', niet beseffend dat de rest van ons het zich niet kan veroorloven om te 'geven om de planeet' want we hebben er het geld niet voor.


Op het eerste zicht zou je zeggen/denken dat de wereld draait rond/op geld, en dat geld werkelijk de bepalende factor is van het leven, want dat is hoe wij mensen leven - terwijl het omgekeerde net waar is, de bepalende factor van leven is het leven zelf, namelijk de aarde en ons fysieke lichaam, en als dat er niet meer is dan zijn we niet(s) meer.

En aangezien we allemaal op één en dezelfde planeet bestaan, zouden we maar beter beginnen geven om wat elk ander mens doet, in het besef dat dit onze planeet is - en het gedrag van elk levend wezen bepaald het lot van deze planeet. Het is dus niet genoeg/aanvaardbaar dat de rijke mensen hun best doen om te recycleren en met milieuvriendelijke auto's rijden en zonnepanelen op hun dak hebben - terwijl de rest van de wereld achtergelaten wordt in armoede zonder de middelen om zelf te kunnen participeren in 'ecologisch verantwoord gedrag' waardoor de vervuiling gewoon doorgaat.

De enige oplossing om werkelijk op een 'ecologisch verantwoorde manier' om te gaan met onze planeet, is door elk mens 'op te heffen' naar dezelfde standaard van leven, dezelfde middelen - en om dus bijvoorbeeld iedereen te voorzien van een hybride auto. Want het is niet dat de middelen of de techniek er niet zijn, het is dat het geld gewoon weer in de weg zit.

In het gelijkheidsgeld systeem zal dit een vanzelfsprekendheid zijn - omdat we kijken naar de planeet eerst, we kijken eerst naar de ECHTE realiteit, namelijk de fysieke realiteit en wat deze nodig heeft om optimaal te functionneren. En dan kijken we naar hoe we dit een praktische werkelijkheid kunnen maken, door bijvoorbeeld het gebruik van een geldsysteem als het GGS.

Dus als auto's zowieso milieuvriendelijk gemaakt worden - hetgeen nog langs alle kanten onderzocht zal moeten worden, om onze ecologische 'voetafdruk' zo klein mogelijk te maken - dan moeten we ons al niet meer zorgen maken om de problemen waar we in de huidige samenleving mee te maken hebben in verband met uitstoot van gassen. Uiteindelijk zal iedereen die een auto wil er wel één kunnen krijgen, mits de nodige vergunningen, maar omdat veel minder mensen gaan werken zullen er ook zowieso minder auto's nodig zijn. En mensen zullen ook veel minder de noodzaak voelen om op vakantie te gaan omdat elke dag als een 'vakantie' zal zijn - want stress zal er niet meer zijn in een GGS aangezien stress compleet wordt aangedreven door de huidige samenleving als de 'angst' in verband met de toekomst als 'overleven'.

Ook een belangrijk punt waar naar gekeken zal worden in termen van auto's is veiligheid. Alle auto's zullen ontworpen worden om zo veilig mogelijk te zijn - want het is onaanvaardbaar dat we in de huidige samenleving auto's hebben die veiliger zijn dan anderen en die enkel gebruikt kunnen worden door mensen die het meeste geld hebben, alsof hun leven waardevoller is dan het leven van mensen die minder geld hebben.


Kom meer te weten over het GelijkheidsGeld Systeem op www.equalmoney.org