Geld Is Niet Alles - GelijkheidsGeld FAQ

"Geld is niet Alles" is een statement die mensen soms zeggen om blijkbaar duidelijk te maken dat er 'belangrijkere dingen zijn in het leven dan geld', zoals liefde, vriendschap, goede gevoelens, vreugde, geluk, enzovoort.

Hoewel, als we deze statement eens zouden ontleden dan zouden we de vraag kunnen stellen 'Wat maakt het mogelijk dat wij ons gelukkig, liefdevol, aangenaam, comfortabel, veilig, zeker, vreugdevol,... voelen?' - want het antwoord daarop is 'Geld'.
De basis van een waardig leven is in de eerste plaats dat je geld hebt in deze samenleving om voor jezelf als je fysieke aanwezigheid hier te kunnen zorgen - en pas als je lichaam de nodige ondersteuning en voeding heeft, kan jij gaan participeren in allemaal aangename gevoelens in jezelf.
Als je lichaam echter ondervoedt is of één of andere ziekte of gebrek heeft, wordt je ervaring in deze wereld een hel.
En spijtig genoeg hangt alles van ons bestaan in de huidige menselijke wereld af van geld en hoeveel je ervan hebt - hetgeen dan weer grotendeels afhankelijk is van toeval, als het 'goede geluk' dat jij in een welvarend land in een welvarende familie geboren bent en de kansen gekregen hebt om zelf een welvarend leven op/in te richten.

Daarom onderstrepen we de absolute noodzaak voor een GelijkheidsGeld Systeem - omdat op dit moment niet iedereen de mogelijkheid heeft om het fysieke lichaam te ondersteunen, zelfs meer mensen dan degenen die dat wel kunnen. En dat is simpelweg een schrijnende en ronduit onaanvaardbare staat van zaken die we niet meer kunnen tolereren.

Dus - Geld is alles, maar tegelijkertijd ook niets omdat het in feite een idee is. Zoals het hele concept van 'schuld' in de 'schuldencrisis' een idee is dat in stand gehouden wordt door alle mensen en dat geïnduceerd/geïntroduceerd werd door de media en de 'overheid' - maar dat in principe zo veranderd kan worden in een nieuw systeem zoals het GGS. We behouden nog wel geld omdat we nog steeds een manier nodig hebben om alles in de samenleving 'in goede banen te leiden' en omdat we dit gewoon zijn - maar we veranderen de waarde die we eraan geven.

Geld representeert niet meer één of andere 'hogere macht/kracht' als een systeem waarin we geboren worden en voor moeten werken alsof het een entiteit op zich is dat de mens consumeert als batterijen, maar het representeert 'leven' - het geldsysteem zal voor ons werken in de plaats van andersom. En uiteindelijk zullen we geld misschien niet meer nodig hebben, aangezien het uiteindelijk maar een symbool is - wie weet zullen we eindelijk ontdekken/leren om voor elkaar te zorgen, want dit is wat een GGS zal cultiveren, een onderling respect en waardigheid tussen mensen waarin we niet eerst aan onze eigen toekomst/overleving als Geld denken omdat overleving geen punt meer zal zijn in een GGS. We zullen dus automatisch gaan zorgen voor elkaar en alle wezens op aarde.
Hoe onmogelijk dat op dit punt ook lijkt.


Kom meer te weten over het GelijkheidsGeld Systeem op www.equalmoney.org

Auto's in een GelijkheidsGeld Systeem - Wie maakt ze en wie krijgt ze?

Als we kijken naar auto's in termen van milieuvriendelijkheid zijn de huidige auto's niet bepaald milieuvriendelijk - hoewel er nieuwere modellen bestaan die rijden op waterstof of electriciteit.

Waarom worden deze milieuvriendelijke auto's niet overal gebruikt? Waarom kan niet elk mens op aarde zo een auto gebruiken? Wederom is de bepalende factor voor hoe wij omgaan met onze natuur/planeet Geld en niet de planeet zelf. Er zijn dus miljoenen mensen die rijden met vervuilende auto's die op olie rijden en een klein aantal mensen rijdt met 'hybride'/milieuvriendelijke Auto's - alsof die auto's in feite alleen maar ontworpen zijn zodat de elite van rijke mensen in deze wereld zich goed kan voelen over zichzelf want 'zij geven om de planeet', niet beseffend dat de rest van ons het zich niet kan veroorloven om te 'geven om de planeet' want we hebben er het geld niet voor.


Op het eerste zicht zou je zeggen/denken dat de wereld draait rond/op geld, en dat geld werkelijk de bepalende factor is van het leven, want dat is hoe wij mensen leven - terwijl het omgekeerde net waar is, de bepalende factor van leven is het leven zelf, namelijk de aarde en ons fysieke lichaam, en als dat er niet meer is dan zijn we niet(s) meer.

En aangezien we allemaal op één en dezelfde planeet bestaan, zouden we maar beter beginnen geven om wat elk ander mens doet, in het besef dat dit onze planeet is - en het gedrag van elk levend wezen bepaald het lot van deze planeet. Het is dus niet genoeg/aanvaardbaar dat de rijke mensen hun best doen om te recycleren en met milieuvriendelijke auto's rijden en zonnepanelen op hun dak hebben - terwijl de rest van de wereld achtergelaten wordt in armoede zonder de middelen om zelf te kunnen participeren in 'ecologisch verantwoord gedrag' waardoor de vervuiling gewoon doorgaat.

De enige oplossing om werkelijk op een 'ecologisch verantwoorde manier' om te gaan met onze planeet, is door elk mens 'op te heffen' naar dezelfde standaard van leven, dezelfde middelen - en om dus bijvoorbeeld iedereen te voorzien van een hybride auto. Want het is niet dat de middelen of de techniek er niet zijn, het is dat het geld gewoon weer in de weg zit.

In het gelijkheidsgeld systeem zal dit een vanzelfsprekendheid zijn - omdat we kijken naar de planeet eerst, we kijken eerst naar de ECHTE realiteit, namelijk de fysieke realiteit en wat deze nodig heeft om optimaal te functionneren. En dan kijken we naar hoe we dit een praktische werkelijkheid kunnen maken, door bijvoorbeeld het gebruik van een geldsysteem als het GGS.

Dus als auto's zowieso milieuvriendelijk gemaakt worden - hetgeen nog langs alle kanten onderzocht zal moeten worden, om onze ecologische 'voetafdruk' zo klein mogelijk te maken - dan moeten we ons al niet meer zorgen maken om de problemen waar we in de huidige samenleving mee te maken hebben in verband met uitstoot van gassen. Uiteindelijk zal iedereen die een auto wil er wel één kunnen krijgen, mits de nodige vergunningen, maar omdat veel minder mensen gaan werken zullen er ook zowieso minder auto's nodig zijn. En mensen zullen ook veel minder de noodzaak voelen om op vakantie te gaan omdat elke dag als een 'vakantie' zal zijn - want stress zal er niet meer zijn in een GGS aangezien stress compleet wordt aangedreven door de huidige samenleving als de 'angst' in verband met de toekomst als 'overleven'.

Ook een belangrijk punt waar naar gekeken zal worden in termen van auto's is veiligheid. Alle auto's zullen ontworpen worden om zo veilig mogelijk te zijn - want het is onaanvaardbaar dat we in de huidige samenleving auto's hebben die veiliger zijn dan anderen en die enkel gebruikt kunnen worden door mensen die het meeste geld hebben, alsof hun leven waardevoller is dan het leven van mensen die minder geld hebben.


Kom meer te weten over het GelijkheidsGeld Systeem op www.equalmoney.org

Kan ik mijn Goederen nalaten op mijn Kinderen? - GelijkheidsGeld FAQ

Waarom laten we in de huidige samenleving onze goederen en ons geld na op onze kinderen? Voornamelijk omwille van de angst dat ze niet genoeg zullen hebben, de angst dat onze kinderen om de één of andere reden in deze wereld niet genoeg geld zullen hebben om voor zichzelf te kunnen zorgen. En in deze samenleving is dat zeer mogelijk - in deze samenleving is het mogelijk dat van de ene op de andere dag iemand zonder geld kan vallen, door bijvoorbeeld inflatie als maatschappelijke problemen die te maken hebben met de positie van het land in de 'wereldmarkt' of het verlies van je job.

En omdat er steeds die onzekerheid bestaat - zelfs in een land dat een goed sociale zekerheidssysteem heeft zoals veel Europese landen omdat die landen nog steeds bepaald worden door het geld dat ze hebben, waarmee ze in relatie staan met de 'globale economie' als de 'wereldmarkt' en daarom kan het land op zich in feite nog wel 'failliet' gaan (als wat er langzaam maar zeker nu aan het gebeuren is in Europa) - willen mensen dus zoveel mogelijk geld en goederen aan hun kinderen overdragen om er gewoon maar zeker van te zijn dat de kinderen in de toekomst zullen kunnen overleven, want 'er moest maar eens iets voorvallen'.

Deze onzekerheid zal volledig wegvallen, omdat landen niet meer een 'marktproduct' zullen zijn, ze zullen dus niet meer afhankelijk zijn van een 'wereldeconomie' die volledig gebaseerd is op competitie als het 'vechten voor overleving' waarin de landen onderling zo goed als niet om elkaar geven en zich heel egoïstisch opstellen als 'ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken' en waarin het dus zeer mogelijk is dat een volledig land met al haar inwoners failliet/tenonder gaat - hetgeen een absoluut barbaars, middeleeuws gegeven is.

De waarde van het leven zal niet meer bepaald worden door geld als een 'economie' waarin ieder mens als het ware een 'product' op een 'markt' is dat volledig afhankelijk is van allemaal verschillende factoren die de 'waarde' van dat product bepalen, waarin dus het voortbestaan van dat wezen voortdurend onzeker is omdat die 'marktwaarden' continu verschuiven en veranderen in de 'economie'.

Dus in een GelijkheidsGeld Systeem zal er geen reden meer zijn om zich angstig of onzeker te voelen over de eigen toekomst en de toekomst van onze kinderen - we zullen dus ook helemaal de noodzaak niet meer voelen om geld op te sparen of spullen in de zolder te verzamelen die bedoeld zijn om een welvarend, comfortabel leven te geven aan onze kinderen in de toekomst. De toekomst zal HIER zijn, in elk moment van ademhaling, want het GelijkheidsGeld Systeem focust op het leven en het leven dat is HIER, niet in de 'toekomst'.

'De toekomst' is een uitvinding van ons huidige kapitalistisch systeem waarin 'vrijheid' niet bestaat omdat we gevangen zitten in het ons continu zorgen maken over of we al dan niet genoeg geld zullen hebben om al onze rekeningen te betalen in de toekomst en elk moment van ons leven gaat als het ware naar het denken aan de toekomst.

Het GelijkheidsGeld Systeem is een compleet ander speelveld - het systeem is namelijk doelbewust ontworpen om voor ieder levend wezen te zorgen en om dus het Leven zelf te eren in de plaats van Geld.

Er zal gekeken worden naar wat praktisch leefbaar is en bijvoorbeeld het verzamelen/opstapelen van spullen als het niet willen loslaten van het verleden in de hoop dat het ons 'veiligheid' en 'zekerheid' zal bieden in de toekomst zal gezien worden als een absurde daad die in feite helemaal niet praktisch is. En het is al zeker niet praktisch om al die spullen dan aan je kinderen door te geven die het dan op hun beurt samen met hun eigen spullen op hun zolder moeten bewaren/opslaan.

Dit soort hamstergedrag is een resultaat van het huidige kapitalistisch systeem en zal eindigen in het Gezond Verstand van het GelijkheidsGeld Systeem.


Kom meer te weten over het GelijkheidsGeld Systeem op www.equalmoney.org
en zie www.desteni.co.za voor ondersteuning in zelf-leiderschap en zelf-ontdekking

seksualiteit en religie - zelf vergeving

Het verlangen naar seks/relaties is iets dat ik verborgen heb gehouden in mezelf, totdat zelfs ik geloofde van mezelf dat ik niet verlang naar seks en dat ik geen relatie wil - terwijl de waarheid was dat dat net het enige was dat ik wilde.

gebaseerd op het geloof dat ik 'net als alle andere mensen', dus 'normaal' moet zijn, als wat ik van mijn vader geleerd had - keek ik naar 'andere mensen'/mijn omgeving en ik merkte dat het lijkt alsof niemand die verlangens naar seks ervoer, mensen doen vanalles dat op het eerste zicht niets met seks en relaties te maken heeft. En automatisch geloofde ik dat er iets mis was met mij omdat wat ik ervaar/voel vanbinnen komt niet overeen met wie ik 'zou moeten zijn' als 'andere mensen' als wat ik zie vanbuiten. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik niets begrijp van deze wereld van mensen, omdat al wat ik echt wilde en waar ik in geinteresseerd was, was seks en een relatie hebben met een jongen/man, maar ik zag dat niet om mij heen in andere mensen.

Ik heb nooit echt duidelijke interesses/hobby's gehad, heb nooit een uitgesproken mening gehad of uitgesproken verlangens - omdat mijn ware verlangens niet uitgesproken mochten worden, althans zo leek het omdat niemand in deze wereld erover lijkt te spreken - over seks.
Dus ik heb gedaan alsof ik niet verlangde naar seks, alsof ik wel interesses heb, alsof ik heel veel meningen en gedachten en ideeen heb - ik heb gedaan alsof ik een 'rijk innerlijk leven' heb als wat ik geloofde dat ik moest hebben om 'goed' te zijn als mens in deze menselijke wereld - en om te verbergen dat eigenlijk al wat echt bestaat in mezelf en al wat ik echt ervaar, is het verlangen naar seks.

Dus onbewust ben ik nog steeds op zoek naar seks - ik besef het gewoon al lang niet meer, want ik ben de leugen gaan geloven die ik heb gecreëerd van mezelf, de leugen van 'persoonlijkheid' en 'identiteit' als een zogezegd 'rijk innerlijk leven', als wat schijnbaar niets met seks te maken heeft. Onbewust kijk ik naar de wereld vanuit het verlangen/de zoektocht naar seks, mijn ogen scannen automatisch elk mens die ik zie/tegenkom en beoordelen die persoon dan in eerste instantie automatisch in termen van 'Zou dit een goede seksuele partner zijn voor mij?' en 'hoe kan die persoon mij helpen in het zoeken/vinden van een seksuele partner?', en naargelang het antwoord op die vragen, voel ik mij al dan niet aangetrokken/geinteresseerd in die persoon - en dan in tweede instantie ga ik een bewust oordeel vellen, waarin ik dan lieg tegen mezelf dat ik niet alleen met seks bezig ben, maar dat ik een 'goed' meisje/mens ben, door bijvoorbeeld te doen alsof ik wel geÏnteresseerd ben als ik dat eigenlijk niet ben, omdat het zo 'hoort', door te doen alsof ik 'begripvol', 'open', 'vriendelijk', 'beleefd', enzovoort, ben.

En zo heb ik mijn leven ingericht/geleid alsof ik niet verlang naar seks en een relatie - ik heb zelfs nog verkondigd dat ik het klooster zou ingaan en dat ik nooit zou trouwen en dat ik aseksueel ben, omdat ik koste wat kost de seksuele verlangens/interesses in mezelf verborgen wilde houden, vanuit het geloof dat ze 'slecht' en 'deviant' zijn - het was ook moeilijk om in mijn woorden de seksuele verlangens niet te laten doorsijpelen, want ik was mij enorm bewust van alle mogelijke seksuele verwijzingen die zouden kunnen bestaan in het gebruik van bepaalde woorden, dus probeerde ik dat bewust te vermijden zodat mensen zeker niet zouden denken dat ik aan seks aan het denken ben of dat ik seks/een relatie verlang waardoor praten op zich vrij moeilijk werd voor mij, en het uitspreken van woorden die direct te maken hebben met seks zonder mij beschaamd te voelen en een rood gezicht te krijgen, was al vrijgenoeg onmogelijk voor mij.

Mijn hele persoonlijkheid/identiteit bestond dus uit het proberen mijn seksuele verlangens verborgen te houden, om 'langs de buitenkant' een 'goed meisje' te zijn voor mijn omgeving - zodat iedereen mij zal aanvaarden en goedkeuren en respect zal hebben voor mij als een 'goed' mens in deze menselijke samenleving, naar het voorbeeld van mijn ouders, terwijl ik ondertussen via subtiel gedrag jongens/mannen probeerde te manipuleren om toch nog te krijgen wat ik wil, namelijk seks/een relatie. Maar vaak als het er dan op aankwam dat een man/jongen interesse toonde in mij, duwde ik hem weg want 'ik ben een 'goed' meisje, dus ik verlang niet naar een relatie/seks' - en meisjes manipuleerde ik om hen als mijn 'vriendinnen' te hebben, die mij kunnen helpen/ondersteunen in mijn onbewuste zoektocht naar een partner/seks.

op een bepaald moment in mijn leven, zo rond 11 jaar, kwam ik in contact met 'seksualiteit', namelijk de gewaarwording dat er iets 'meer' is in het leven, een verborgen realiteit - en dan uiteraard wilde ik die 'verborgen realiteit' ontdekken want ik voelde mij geintrigeerd, omdat het net verborgen en 'verboden' was. Dus deed ik bepaalde dingen in het 'ontdekken van mijn seksualiteit', waar ik mij daarna over schaamde, omdat ik dus geloofde dat ik 'slechte' dingen had gedaan omwille van de 'verboden'/'verborgen' aard die seksualiteit gekregen heeft in de menselijke samenleving.
zonder te beseffen dat seksualiteit het meest natuurlijke is dat er bestaat en dat ik het niet ben die 'fout' is, het is de menselijke samenleving die in feite op z'n kop staat - waar ik mij dan door heb laten beinvloeden en waardoor ik mij schaamde om iets dat in feite natuurlijk is en dat in de eerste plaats niet 'verboden' is en zeker niet verborgen moet blijven.

In die schaamte heb ik dan mijn hele leven bestaan - alsof ik niet mag bestaan omdat ik ooit in mijn leven iets 'stout'/'slecht' gedaan had, en daarom moet ik de rest van mijn bestaan boeten door te werken en mijn leven op/af te geven aan het systeem in deze wereld - werken tot ik erbij neerval in een systeem van misbruik als de mensheid die het niet eens waard is om te bestaan. Werken en mij uitsloven om andere mensen in mijn omgeving te behagen/bevredigen, zodat zij zich tevreden zouden voelen over mij, zodat ik mij tenminste goed genoeg kan voelen, zodat ik het gevoel kan hebben dat ik mag bestaan, omdat andere mensen het ok vinden - terwijl ik mij vanbinnen nog steeds beoordeel/veroordeel als 'onwaardig' en 'slecht'.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd angst te hebben van seks en seksualteit door te geloven dat seks als openheid en intimiteit en zelf eerlijkheid en puurheid iets 'slecht' is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd angst te hebben van intimiteit door te geloven dat ik als het fysieke lichaam slecht ben en dat ik dus niet intiem kan/mag zijn met mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te verwerpen als het fysieke lichaam als de werkelijkheid/waarheid/natuurlijke expressie van mezelf - door het lichaam als seksualiteit te beoordelen/veroordelen als 'slecht' en 'vies', als beoordelingen die ik heb gekopieerd van mijn omgeving als familie, school en religie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij te laten indoctrineren door deze menselijke werkelijkheid van het onderscheid maken tussen 'goed' en slecht' waarin er niet gekeken wordt naar de wereld als wat ze werkelijk is, maar enkel naar wat ze lijkt te zijn gezien door beoordelingen die doorgegeven zijn van generatie op generatie - waarin seks en seksualiteit beoordeeld en gezien wordt als iets 'verborgen' en 'verboden' en 'fout'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten indoctrineren en beinvloeden door de verborgen, subtiele religieuze invloeden in de samenleving als mijn familie en school - als het veroordelen en verwerpen van seks en seksualiteit - die aanwezig zijn in ook mijn ouders ook al zijn ze zogezegd 'niet gelovig'

ik vergeef mezelf dat ik religie als beoordelingen, veroordelingen en verwerping van seks en seksualiteit heb toegestaan te bestaan in de werkelijkheid als het menselijk systeem dat zijn eigen natuur niet wil aanvaarden omdat het 'meer'/'speciaal' wil zijn - waardoor het zichzelf heeft verloren in leugens en valse werkelijkheden van gedachten, gevoelens en emoties, als compleet afgescheiden van de eigenlijke echte werkelijkheid als de natuur

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de energetische ervaring van schaamte te associeren met seks en seksualiteit en alles wat daarmee te maken heeft, zoals woorden en beelden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij beschaamd te voelen over mijn geslachtsorganen en over het feit dat ik geslachtsorganen heb - als een gekopieerde reactie gebaseerd op gekopieerde beoordelingen/veroordelingen van de menselijke wereld als het geloof dat seks en seksualiteit en al wat ermee te maken heeft 'slecht'/'verboden' is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de energetische reactie van schaamte te associeren/verbinden met woorden die te maken hebben met seks - omdat ik mezelf heb toegestaan te geloven dat seks verborgen moet blijven omdat het blijkbaar 'slecht' en 'vies' is, als een houding/mentaliteit die ik heb gekopieerd van mijn omgeving als familie - in de plaats van te beseffen dat als seks en seksualiteit werkelijk verborgen/verboden moet blijven, zou het niet bestaan in de eerste plaats

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mee te spelen in het spel van mensen als het doen alsof seks en seksualiteit niet bestaat en alsof wij 'superieure wezens' zijn omdat we schijnbaar 'boven seks staan' terwijl er achter gesloten deuren en in de geheime kamers van de menselijke geest een geperverteerde seksuele realiteit ontstaan is als verborgen/geheime verlangens, die dan vaak resulteren in misbruik omwille van al de verborgen seksuele verlangens die bestaan in mensen die macht hebben over het menselijk wezen, omdat de mens niet één en gelijk staat met en als seksualiteit als pure, zelf eerlijke zelf expressie - waardoor het dan een demon wordt in de mens

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn geslachtsorganen te beoordelen, veroordelen en verwerpen - vanuit het geloof dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf dat alles wat te maken heeft met seks en seksualiteit verwerpelijk en 'des duivels' is, als een geloof dat ik mezelf heb toegestaan te kopieren van religie als het christendom als priesters

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij te laten programmeren als het geloof dat priesters 'mensen van God' zijn en daarom beter zijn dan ikzelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren als angst van religie als priesters en kerken en gebed - en als het geloof dat priesters superieur zijn aan mezelf - omwille van de rigide structuur van godsdienst als 'de Kerk' hetgeen in wezen 'de onderdrukking van alle zelf expressie' representeert

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij te laten programmeren door het verleden als de geschiedenis dat doorgegeven werd in en als mijn genen en als informatie in deze wereld van mensen - waarin mensen geloofden dat de kerk het woord van God verspreidde en dat God seks en seksualiteit als de natuur verwerpt - zonder ooit te beseffen dat dit geen steek houdt omdat God niet iets zou ontwerpen/creeren om het daarna te verwerpen en verbieden

en dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik verwerpelijk ben omdat ik geslachtsorganen heb - als 'iets' dat mij er elke dag aan herinnert dat ik een 'inferieur wezen' ben omdat ik mezelf heb toegestaan mij te laten programmeren als het geloof dat seks en seksualiteit inferieur is door religie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan in het geheim te verlangen naar seks en te fantaseren over seks in en als gedachten als beelden in mijn hoofd, als de verborgen realiteit waar niemand mij lijkt te kunnen zien - waarin ik mij bezig houd met al de dingen die ik 'langs de buitenkant, waar mensen mij kunnen zien' niet mee mag bezighouden omdat ze zogezegd 'slecht' zijn, waardoor/waarin ik een zelf oneerlijk wezen geworden ben dat zichzelf niet uitdrukt als wie ze werkelijk is door een verborgen/geheime realiteit in mezelf te houden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat 'God' seksualiteit verwerpelijk vind - omwille van religie - zonder ooit te beseffen/realiseren dat God seksualiteit en seks als het Fysieke lichaam gecreerd heeft en dat 'seksualiteit is verwerpelijk' maar een menselijk verzinsel/geloof is dat gecreerd geweest is door bepaalde mensen die op de één of andere manier andere mensen wilden onderdrukken door dus de boodschap te verspreiden dat mensen niet gewoon zichzelf als natuurlijke expressie als seksualiteit mogen zijn omdat dat zogezegd 'niet goed' is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf als seksuele expressie te onderdrukken vanuit het geloof dat seksualiteit slecht en verwerpelijk is en dan te gaan geloven dat ik beter/superieur ben dan de natuur en de dieren omdat zij zichzelf openlijk uitdrukken in en als seksualiteit - door te geloven dat ik nu 'goed' en 'speciaal' in de ogen van God ben omdat ik seksualiteit heb onderdrukt - in de plaats van te beseffen dat 'God' als 'de creator van al wat bestaat' dat helemaal niet van mij zou willen/verwachten omdat God seksualiteit heeft gecreerd als vrije expressie als de natuurlijke, pure uitdrukking van het leven zelf, het is de mens die allemaal geloofssystemen gecreerd heeft in verband met seks en seksualiteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij te laten programmeren door godsdienst die seks beoordeelt als iets 'slecht', gebaseerd op het verhaal in de bijbel waarin Adam en Eva uit beschaamdheid kleding aantrokken

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven in het verhaal in de bijbel waarin God Adam en Eva uit het paradijs verwierp omdat ze van de appel van kennis hadden gegeten, en waarin adam en eva dan tot in de eeuwigheid moesten boeten voor de 'fout' die ze hadden begaan - door te geloven dat ik zelf ook tot in de eeuwigheid moet boeten voor het feit dat ik mezelf heb toegestaan een mens te worden en dat ik mezelf heb toegestaan te participeren in het ego van de geest als 'de appel van kennis' - zonder te beseffen/in te zien dat dit geen oplossing is, omdat ik niet alleen mezelf straf, maar elk wezen op aarde - dus, ik vergeef mezelf en ik stop de waanzin

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik als mens superieur ben aan dieren en de natuur omdat ik seksualiteit in mezelf heb onderdrukt en verborgen, door bijvoorbeeld kleding aan te trekken, mij te 'gedragen' en na te denken gebaseerd op het geloof dat ik daarom een beter/superieur/speciaal wezen ben in de ogen van God - in de plaats van te beseffen dat als God seksualiteit werkelijk 'inferieur' en 'verwerpelijk' vind, hij het niet had gecreerd in de eerste plaats

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met de energetische ervaring van schaamte - die gebaseerd is op het geloof dat mijn natuurlijke expressie als seksualiteit als simpliciteit als wie ik werkelijk ben, inferieur, slecht en vies is, als een geloof dat ik mezelf heb toegestaan te kopieren van mijn omgeving als 'de mensheid' als familie en religie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij te laten programmeren door de reacties van volwassenen op seksualiteit - zoals de nonnen op mijn school die een boek wegnamen omdat er beelden in stonden van naakte mensen, waardoor ik geloofde dat die beelden in dat boek 'slecht' waren omdat de nonnen dat zo vonden - en zoals mijn ouders die de deur sloten of geheimzinnig en geniepig en lacherig deden over seks en seksualiteit alsof het iets is dat ik niet mag weten omdat ik daar 'nog niet oud genoeg voor ben' - en mijn vader die mij beoordeelde/veroordeelde omdat ik iets had gedaan dat met seks te maken had, zoals erotische films kijken, zonder er openlijk over te praten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik naar de hel zal gaan als ik mezelf in en als seksualiteit uitdruk, en als ik mezelf openlijk uitdruk als seksualiteit - als een geloof dat ik mezelf heb toegestaan te kopieren van mijn ouders en alle generaties die hen zijn voorgegaan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd rigide te zijn - in en als het geloof dat seksualiteit slecht en vies is, als een geloof dat ik heb gekopieerd van mijn ouders

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren als rigiditeit als een 'persoonlijkheidskenmerk', waarin ik angst heb om mezelf openlijk uit te drukken één en gelijk als seksualiteit omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf te laten programmeren als het geloof dat seksualiteit slecht en vies en inferieur is - en dat denken (als het opgesloten zijn in en als gedachten) superieur is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij te laten programmeren door mijn omgeving als mensen/volwassenen als het geloof dat denken (als slim/intelligent/gevat/inzichtvol/kundig/wijs/... zijn) superieur is aan seks en seksualiteit als simpliciteit en eenvoud als natuurlijke expressie, en daarom altijd te hebben nagedacht in en als de onderdrukking van seksuele expressie als het fysieke lichaam, uit angst om verworpen en beoordeeld te worden door mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd van seks een verborgen werkelijkheid te maken in mezelf als iets waar ik eigenlijk naar verlang omdat seksualiteit is wie ik eigenlijk ben - dus in feite verlang ik naar mezelf - waarin ik participeer in het geheim, zoals in het geheim naar het lichaam van vrouwen/mannen kijken, hetgeen een speciale opwinding in mezelf genereert - waardoor ik uiteindelijk geobsedeerd ben door seks als het verlangen naar seks - in de plaats van mezelf compleet te accepteren als wie ik werkelijk ben één en gelijk HIER als de natuurlijke onvoorwaardelijke expressie van mezelf als seksualiteit als openheid, intimiteit, acceptatie, puurheid en zelf eerlijkheid - in en als het besef dat het onacceptabel is om iets verborgen te houden in mezelf, want dan ben ik een leugenaar en dus niet te betrouwen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij te laten beinvloeden en programmeren door de menselijke samenleving als de expressie van mensen in mijn omgeving in verband met seks, als geheimzinnigheid, ongemakkelijkheid, spanning, schaamte, blozen, nervositeit, enzovoort - hetgeen ik gekopieerd heb in mezelf alsof het is 'wie ik ben'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan te participeren in seks en seksualiteit als een verlangen in mezelf - als gekopieerd van mijn omgeving - waarin/waardoor ik misbruik toesta te bestaan in de werkelijkheid als mezelf omdat ik, in het verlangen naar seks/relaties, ga manipuleren en bedriegen om te krijgen waar ik naar verlang - in de plaats van te staan in en als eeheid en gelijkheid HIER, stabiel, zelf eerlijk, open en puur als wie ik werkelijk ben als een wezen dat te vertrouwen is met het leven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren als zelf verwerping, waardoor ik dan op zoek ga naar acceptatie van mijn omgeving als andere mensen en angst heb om mezelf uit te drukken uit angst om afgewezen te worden- zonder te beseffen dat de enige reden waarom ik angst heb om afgewezen te worden door mijn omgeving is omdat ik afwijzing heb toegestaan te bestaan in mezelf door mezelf af te wijzen/te verwerpen

ik vergeef mezelf dat ik seksualiteit heb toegestaan te bestaan in de realiteit als een schijnbaar afgescheiden expressie als een 'verborgen realiteit' - door niet te staan als mezelf compleet helemaal HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geen verantwoordelijkheid te nemen voor de menselijke realiteit als het onderdrukken van seksualiteit door erin te participeren, en door mij het slachtoffer te voelen van de menselijke realiteit


tot hier en niet verder! - ik ben één en gelijk met en als seksualiteit als vrijheid, openheid, puurheid, zelf eerlijkheid en intimiteit

ik ben niet een geprogrammeerd systeem als een kopie van andere mensen als familie en samenleving - ik ben de onvoorwaardelijke expressie als de natuurlijke expressie van het leven zelf - als 'God's creatie' in en als eenheid en gelijkheid

ik sta seks en seksualiteit niet toe te bestaan als een verborgen realiteit in mezelf als verlangens als zelf oneerlijkheid als misbruik - ik sta misbruik niet toe te bestaan in mezelf

ik sta seksualiteit niet toe te bestaan als een geperverteerde realiteit als woorden en beelden in en als gedachten in en als afscheiding van mezelf - ik ben zelf expressie en aanvaard mezelf als zelf expressie als seksualiteit

ik ben niet de slaaf van een God die zogezegd verwacht van mij dat ik besta in en als zelf beschuldiging en schaamte en zelf onderdrukking - ik realiseer mezelf als god als de creator en ik neem verantwoordelijkheid voor de ervaring van mezelf in en als de werkelijkheid - en ik besef dat al wat bestaat HIER is als de natuurlijke expressie van het leven zelf, waarin niets minder of meer is dan iets anders

ik besef dat gedachten en denken niet meer of minder is dan de natuurlijke expressie van seksualiteit - ik besef dat 'natuurlijkheid' niet bestaat want in principe is alles natuurlijk omdat alles bestaat - alles is HIER - 'natuurlijkheid' en 'natuur' is de leugen die de mens heeft gecreerd als woorden die dienen om schijnbare afscheiding te creeren in de werkelijkheid als de geest

ik sta op als het leven in mezelf als eenheid en gelijkheid - als al wat bestaat als het leven in en als mezelf

zelf sabotage in zelf medelijden

iets wat ik gemerkt heb dat ik automatisch doe om mezelf te saboteren, is: elke keer ik voor een project sta, elke keer ik iets moet doen, wanneer iemand mij een taak geeft, of ik moet moeite doen voor iets. elke keer ik mij werkelijk moet toeleggen op iets, dan schiet ik onmiddellijk in een automatische reactie van paniek tesamen met gedachten ivm de toekomst waardoor ik altijd meteen denk 'ik kan dat niet'.

dat is altijd mijn eerste gedachte bij alles wat nieuw is, alles waar ik mij voor moet inspannen en waar ik moeite voor moet doen. mijn eerste reactie is één van opgeven, nog voor er iets gebeurt is, voor ik iets gedaan heb, voor ik nog maar een vinger heb opgetild.
omdat blijkbaar zijn mijn gedachten over dit nieuwe project, en hoe ik het zal doen, zo overweldigend dat ik zelfs de gedachte van te beginnen aan een project niet zie zitten.

dit is een gewoonte die ik vanaf mijn kindertijd geleerd heb en het is een automatische reactie geworden, nl het vanzelf opgeven van alles wat nieuw in mijn wereld komt, elk nieuw project, elke verandering. van het moment dat ik mezelf moet toepassen, geef ik onmiddellijk op omdat ik er echt van overtuigd ben dat ik 'het niet zal kunnen' en dat ik 'er niet toe in staat ben' en dat het 'mij toch niet zal lukken'. het is mijn gewoonte van gewoon te kunnen opgeven, want blijkbaar is dat altijd ok geweest omdat ik altijd heel sterk het gevoel had dat ik op handen en voeten gedragen werd door mijn ouders, dat ik mij dus in feite niet moest inspannen.

ik werd bij mijn grootouders, vooral door mijn oma, in de watten gelegd, ik werd behandeld als een 'poppemieke', een kwetsbaar kindje dat zich vooral gewoon moet goed voelen en dat zich in feite niet moet inspannen. en dat is hoe ik mij voel, alsof het volledig geoorloofd is om mij te laten vallen en om op te geven gewoon al bij de gedachte dat ik iets niet kan, omdat mijn familie wel voor mij zal zorgen.

dit is het geloof dat ik niet alleen besta, dat ik niet alleen verantwoordelijk ben voor mijn bestaan en dat ik niet voor mezelf moet zorgen, eigenlijk het geloof dat ik niet eens moeite zou moeten doen in deze wereld, maar dat alles mij wel op een gouden schaaltje aangeboden zal worden, ik moet gewoon mijn ouders nadoen, gewoon doen wat iedereen mij zegt en alles komt voor mij in orde en ik zal nooit werkelijk moeite moeten doen.

dit is de fout die mensen zoals grootouders vaak maken, waarin zij een hard leven hebben geleid, ze zijn omwille van de oorlog, nooit in de watten gelegd en nu willen ze hun kleinkind extra geven wat zij nooit gekregen hebben, zonder te beseffen wat ze eigenlijk aan het doen zijn en welke ideeen ze eigenlijk in dat kind aan het planten zijn, zoals vb de idee dat ik als kind nooit werkelijk iets hoef te doen want ik ben toch zo speciaal, en dan is het natuurlijk een onaangename verassing wanneer ik geconfronteerd wordt met de eigenlijke werkelijkheid waarin ik moet werken en een leven opbouwen voor mezelf, ik moet mezelf sturen in de werkelijkheid, ik moet dingen doen, geld verdienen, er is geen mama of oma meer die mij op handen draagt.

ik heb dus een sterk gevoel om terug te keren naar die staat als kind toen alles zo simpel was, ik werd letterlijk gedragen, ik kon mij laten vallen en ik werd opgeraapt, ik werd overal heen geleid en gestuurd, er was niets dat ik zelf moest doen, ik moest mezelf zelfs niet troosten, alles werd voor mij gedaan. dus ik ben het gewoon van niets te moeten doen, waardoor het volledig ok lijkt voor mij om alles gewoon op te geven als ik nog maar denk dat ik iets niet zal kunnen, ver voordat ik er nog maar aan begonnen ben.

ik voel mij in feite nog steeds dat kleine hulpeloze, machteloze, zwakke kind dat omwille van haar zwakheid en hulpeloosheid steeds geholpen werd omdat iedereen medelijden had met dat kleine meisje, ocharme. en dat is een tactiek die ik steeds heb toegepast waardoor ik mijn leven geleid heb als 'hulpeloos, machteloos, zwak' waarin ik nooit iets zelf heb gedaan, nooit zelf beslissingen gemaakt, nooit mezelf gestuurd of geleid, nooit werkelijk iets nieuws geprobeerd of geleerd, altijd maar verwachtend dat andere mensen het wel voor mij zullen doen, en dat ik het mij dus kan veroorloven om mij te laten vallen en om op te geven.

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik hulpeloos en zwak en machteloos ben als een zelfbeeld dat ik heb geleerd uit hoe mijn ouders en grootouders, vooral oma, met mij omgingen, omdat mijn familie met mij omging alsof ik werkelijk kwetsbaar en zwak en hulpeloos en machteloos ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te leren obv hoe mijn omgeving/familie met mij omging dat ik niet moet instaan voor mezelf en dat ik gedragen wordt en zal worden door mijn familie en dat ik dus nooit voor mezelf moet zorgen of verantwoordelijkheid moet nemen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te vertrouwen dat mijn familie er altijd voor mij zal zijn en daarom te geloven en te veronderstellen dat ik niet alleen sta en dat ik ook nooit werkelijk verantwoordelijkheid zal moeten nemen voor mezelf en dat ik ook nooit mijn eigen beslissingen moet nemen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik mijn eigen beslissingen niet moet maken en dat ik mezelf niet moet sturen en leiden en begeleiden en dat ik niet voor mezelf moet zorgen en instaan omdat ik geloof dat ik mijn familie heb en dat die er altijd voor mij zal zijn om voor mij te zorgen, wat ik ook nodig heb

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet voor mezelf te willen zorgen omdat het makkelijker en aangenamer lijkt om voor mij te laten zorgen en mij te laten leiden en sturen door mijn familie die er altijd geweest is voor mij en waarvan ik geloof dat die er altijd zullen zijn voor mij omdat dat is wat ze mij hebben gezegd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de emotionele ervaring in mezelf van zelf medelijden, als een zelf sabotage mechanisme, waarin ik keer op keer mijn verantwoordelijkheid tegenover mezelf uit handen geef in de plaats van op te staan in het moment als mezelf in en als zelf verantwoordelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat zelf medelijden een natuurlijke echt expressie is van mezelf als wie ik werkelijk ben - in de plaats van te beseffen dat zelf medelijden als een automatische energetische reactie in mezelf een emotionele reactie is die ik in mijn leven in interactie met mijn omgeving heb geleerd/geadapteerd om te kunnen overleven als een bewustzijnssysteem als de kopie van mijn ouders die ik mezelf heb toegestaan te worden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd zelf medelijden te gebruiken om niet op te staan als mezelf bij het zien van hoe onaanvaardbaar mijn ervaring in mijn leven is, maar om eerder nog dieper weg te zinken in het bewustzijnssysteem als energie - niet beseffend dat ik het op die manier alleen maar erger maak

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de emotionele ervaring van zelf medelijden door mezelf erdoor te laten bewegen/sturen en door erin te participeren in en als het geloof dat dit is wie ik ben - in de plaats van mezelf te bepalen als wie ik ben, in en als zelf respect en zelf ondersteuning

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan mezelf te ervaren en uit te drukken in en als zelf zekerheid, zelf ondersteuning en zelf respect door mezelf te hebben toegestaan te participeren in zelf medelijden en het zoeken naar medelijden van mijn omgeving - waarin ik mezelf absoluut niet ondersteun maar waarin ik net mezelf opgeef en laat vallen in een 'diepe put' van zelf medelijden als 'depressie' in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de energetische ervaring van zelf medelijden te gebruiken als een overlevings/beschermings mechanisme in en als mezelf als een automatische gepreprogrammeerde 'afsluiting' van het ego - dat naar boven komt wanneer ik mezelf in een situatie bevind in mezelf waarin ik de mogelijkheid heb om op te staan in dat moment als mezelf en mezelf te realiseren als het leven zelf - waarin ik dan in de ervaring van zelf medelijden denk dat 'het te moeilijk is voor mezelf' - in de plaats van te beseffen dat dit een excuus is om gewoon niet op te staan als mezelf en om terug te vallen in het ego via zelf medelijden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met en als de energetische ervaring van zelf medelijden in mezelf, als het gevoel/geloof dat ik 'speciaal' ben en dus 'medelijden' verdien en waarin ik mij absoluut niet gewaar ben van al de wezens in deze realiteit die elke dag lijden omdat ik mezelf heb toegestaan weg te zinken/kwijnen in een energetische ervaring in mezelf waarin het lijkt alsof ik de enige ben die bestaat en die belangrijk is in deze wereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven en het gevoel te hebben dat ik belangrijk en speciaal ben in deze wereld omdat ik de energetische ervaring van zelf medelijden ervaar in mezelf - zonder ooit te beseffen dat ik die energie zelf gegenereerd heb door te participeren in gedachten over mezelf, en dat ik dus mezelf heb doen geloven dat ik 'speciaal' en 'belangrijk' ben, terwijl dat eigenlijk helemaal niet zo is als ik met gezond verstand naar mezelf hier in en als de wereld kijk, waarin ik een wezen ben in de wereld tussen biljarden wezens zoals ik die ook hier bestaan gelijk en evenwaardig aan mezelf


zelf correctieve statements:

zonder ooit te beseffen dat ik die energie zelf gegenereerd heb door te participeren in gedachten over mezelf, en dat ik dus mezelf heb doen geloven dat ik 'speciaal' en 'belangrijk' ben, terwijl dat eigenlijk helemaal niet zo is als ik met gezond verstand naar mezelf hier in en als de wereld kijk, waarin ik een wezen ben in de wereld tussen biljarden wezens zoals ik die ook hier bestaan gelijk en evenwaardig aan mezelf

in de plaats van te beseffen dat dit een excuus is om gewoon niet op te staan als mezelf en om terug te vallen in het ego via zelf medelijden

nooit heb toegestaan mezelf te ervaren en uit te drukken in en als zelf zekerheid, zelf ondersteuning en zelf respect door mezelf te hebben toegestaan te participeren in zelf medelijden en het zoeken naar medelijden van mijn omgeving - waarin ik mezelf absoluut niet ondersteun maar waarin ik net mezelf opgeef en laat vallen in een 'diepe put' van zelf medelijden als 'depressie' in mezelf

in de plaats van mezelf te bepalen als wie ik ben, in en als zelf respect en zelf ondersteuning

in de plaats van te beseffen dat zelf medelijden als een automatische energetische reactie in mezelf een emotionele reactie is die ik in mijn leven in interactie met mijn omgeving heb geleerd/geadapteerd om te kunnen overleven als een bewustzijnssysteem als de kopie van mijn ouders die ik mezelf heb toegestaan te worden