2012 Een verkrottend paradijs - Toerisme in Spanje in crisistijd

Dit artikel komt uit de krant Het Laatste Nieuws van 6 april 2012.

"Voorlopig lijkt de neergang van het vakantieparadijs de reisplannen van de Belg niet te beïnvloeden"

Deze stelling is een duidelijk bewijs van de mate waarin we oogkleppen aanhebben, niet alleen om te zien wat er gebeurt met een ander in het besef dat dit onaanvaardbaar is dat er kinderen geboren worden in armoede, maar ook om te zien dat de mensen die wij tegenkomen in de verkrotte wijken in Spanje en de mensonterende situaties die daar de kop beginnen op te steken, net als in Griekenland, één en gelijk zijn aan onszelf. Wat wil "één en gelijk" zeggen, dat wil zeggen dat wij ons binnen een paar jaar in dezelfde positie zullen bevinden, aangezien dat een logische stap is in het vervolg van de economische crisis, waarin Europees land na Europees land als dominostenen zal vallen.

Wie een klein beetje gezond verstand heeft zal al lang hebben ingezien dat ons geld-systeem nooit een lang leven beschoren was, met zijn iddylisch doch onmogelijk principe van 'oneindige groei', dat zich uiteindelijk vertaalde in 'oneindige schuld' en het feit dat wij nog steeds op zoek zijn naar onze vertrouwde vakantie bestemmingen en manieren zoeken om de harde werkelijkheid die zich aan het voltrekken is in de plekken die wij eens beschouwden als 'ons plekje hemel op aarde' te ontwijken en negeren, laat zien hoe wij onszelf in deze knoeiboel van een economische en ecologische crisis hebben gewerkt in de eerste plaats - namelijk door ons te laten leiden door het principe van 'wat niet weet, niet deert' en 'zolang ik het niet zie, is het er niet'.

Al onze beslissingen, niet alleen in ons eigen leven, maar overduidelijk ook op politiek, economisch, ecologisch en sociaal vlak zijn altijd geweest vanuit een oogpunt van 'schadebeperking', waarin we in ons achterhoofd misschien ergens wel wisten dat waar we mee bezig zijn in feite niet houdbaar is op lange termijn maar we willen er niet mee stoppen omdat we nu eenmaal 'gewoontebeesten' zijn die graag blijven vasthouden aan bepaalde vertrouwde gevoelens, mensen, plaatsen en handelingen die ons het gevoel geven dat we 'onszelf' kunnen zijn.

Maar als we nu eens kijken naar het bovenstaande interview - ten koste van wie/wat kunnen wij 'onszelf' zijn, en is dit beeld/idee dat we hebben over 'wie wij zijn' eigenlijk wel gezond? Want wat almaar duidelijker lijkt te worden is dat ons 'zelf-beeld' als het geheel van gevoelens, verlangens, gedachten, herinneringen en gewoontes dat we 'IK' noemen, niet houdbaar is, niet realistisch is. De aarde kan ons zelf-beeld niet ondersteunen omdat we meer willen dan wat zij kan geven en omdat we meer afval dumpen dan wat zij kan verwerken, onze economie kan ons zelf-beeld niet ondersteunen omdat onze verlangens met de verlangens van anderen botsen waarin velen gedwongen worden om de 'inferieure' positie in te nemen in ons kapitalistisch systeem en te werken en zwoegen in de fabrieken zodat sommigen kunnen genieten van alle luxe die onze consumptie-maatschappij via al dat harde werk ons aanbiedt, ons lichaam kan ons zelf-beeld niet ondersteunen omdat we verslaafd geworden zijn aan suiker en omdat we over het algemeen simpelweg niet stilstaan bij wat datgene dat we in onze mond steken eigenlijk uitvreet in ons lichaam en of het eigenlijk wel het beste is voor het fysieke lichaam.

Er moet een punt komen waarop we beseffen dat onze 'levensstijl' niet te onderhouden valt en dat we altijd hebben bestaan in een 'mooie illusie', in het troostende geloof dat de aarde en de natuur op de één of andere manier speciaal voor ons bestaan en zich wel zullen blijven buigen naar onze wil, ondanks al het bewijs tot het tegendeel dat de wetenschap ons dagelijks voorschotelt. De aarde is een levend organisme, net als ons lichaam. Als wij ons lichaam voeden met vergif en afval, krijgen we na verloop van tijd een hartaanval of een andere ziekte, en sterven we. Als we het lichaam niet voeden, zal het een aantal dagen of weken voortleven, terend op spierweefsel, en dan sterven (hetgeen we nu zo mooi gedemonstreerd zien in Oost-Afrika). En als we de ecologische relaties van de organismen in de aarde, die van de aarde de aarde maken, niet respecteren en ondersteunen, zal de aarde sterven en bijgevolg ons lichaam niet meer fatsoenlijk kunnen voeden, waardoor wij sterven.

Spanje is niet meer het vakantieparadijs dat het eens was, toen we kinderen waren en talloze herinneringen van waterpret, zon, zee, strand en bergen hebben opgeslagen in onze onderbewuste geest. Het probleem hier is dat we als kind nooit hebben stilgestaan dat het Spanje waar wij zo van genoten op dat moment niet zomaar het 'onvoorwaardelijke paradijs' was dat het leek te zijn, maar dat Spanje voor ons enkel het 'paradijs' was omdat onze ouders geld hadden. Armoede bestond toen ook, het bestond enkel niet voor ons want wij waren op vakantie met onze ouders die genoeg geld hadden om al de armoede in de wereld mooi weg te vagen uit onze kleine wereld en om de illusie op te bouwen dat de wereld één groot pretpark is dat speciaal bestaat zodat wij ons persoonlijk goed kunnen voelen.

Dit is een leugen, het was een leugen toen we kinderen waren, en het is nog steeds een leugen. Wat er nu aan het gebeuren is, is dat de consequenties van het leven in en als de leugen de kop beginnen opsteken en we noodgedwongen geconfronteerd worden met de onaangename realiteit die schuilt achter de mooie presentatie van 'het vakantieparadijs'.

Het is duidelijk dat het echte onvoorwaardelijke paradijs dat deze wereld had kunnen zijn heeft moeten plaatsmaken voor het valse paradijs als een uiterlijke show, een presentatie die gedoemd is om vroeg of laat z'n ware gelaat te laten zien, namelijk de realiteit dat het schijnbare paradijs gebouwd is op een dysfunctioneel en medogenloos geldsysteem waarvan de meesten van ons niet de voordelen ervaren.


Het is tijd dat we de waarheid van de onhoudbaarheid van onze levensstijl en levenshouding inzien en beseffen dat het zo niet langer kan. Niet enkel omdat wat wij met de aarde en elkaar doen, compleet immoreel en gebrekkig aan gezond verstand is, maar ook omdat als wij nu niet de beslissing maken en de noodzakelijke acties ondernemen om te veranderen, we uiteindelijk in een situatie zullen belanden die passend omschreven zou kunnen worden als de 'hel', want dat is de consequentie van hoe wij het leven hebben ingericht.

Onderzoek het Gelijkheids Geld Systeem/Equal Money System en neem de beslissing die gebaseerd is op Gezond Verstand en respect voor het leven. Durf de leugen van deze wereld onder ogen te komen en op te staan in het besef dat dit niet meer aanvaardbaar is.

Pragmatisme Herbekeken

Wat is Pragmatisme in de huidige samenleving en hoe ervaren wij pragmatisme in ons dagelijkse leven?

Pragmatisme wordt door het woordenboek omschreven als "een stelsel dat de waarde van alle denken afmeet aan de praktische bruikbaarheid" - dit wil concreet zeggen dat wanneer we een politieker of bedrijfsleider het woord 'pragmatisch' horen gebruiken in termen van genomen of te nemen beslissingen, hetgeen vrij vaak is, ze hier bedoelen dat de beslissingen die ze hebben genomen of zullen nemen buiten alle moraliteit bekeken werden. Er werd alleen maar gekeken naar langs de ene kant wat ze willen en langs de andere kant wat er moet gebeuren om van het gewilde een realiteit te maken.

Pragmatisme is de reden waarom we zoveel wetten nodig hebben om samen te kunnen leven - omdat we allemaal in onszelf als onze gedachten alleen maar kijken naar éénerzijds wat we willen en anderzijds wat er moet gebeuren en wat we moeten doen om van het gewilde (=onze verlangens) een realiteit te maken. Wetten zijn er dan om al dat misbruik als de verlangens van elk wezen min of meer samen te houden als een cohesief geheel als een samenleving waarin elk wezen zowel een individu kan zijn als compleet geïsoleerd en egoïstisch als een 'lid van de samenleving' die zijn bijdrage moet doen om het geheel te doen draaien.

Pragmatisme is het verdraaien van de werkelijkheid zodat het past in mijn ideeën en geloofsystemen over mezelf als een 'goed persoon' - dus wat er ook gebeurt en wat ik ook doe, ik zal steeds een uitleg klaar hebben voor waarom ik nog altijd voldoe aan mijn definitie over mezelf als 'goed' en 'juist'.

Pragmatisme is de reden waarom er zoveel religies bestaan - omdat elke religie in feite mooi aansluit bij wat het individu wil, waar het individu in wil geloven, welk soort god en welk soort heilige het individu wil aanbidden. In de plaats van de enige echte waarheid die onomstotelijk HIER/echt is te erkennen- presenteert pragmatisme duizend-en-één vormen van 'de waarheid' met als hoofddoel de persoonlijke verlangens van het individu te bevredigen. En religie heeft dus niets te maken met het representeren van de waarheid als 'God' en 'de Bijbel' - het is gewoon weer een vorm van consumptie-gedrag dat steunt op het principe van 'Pragmatisme' waarbij een mooi beeld/plaatje/verhaaltje wordt gepresenteerd/verkocht dat mensen dan kunnen geloven omdat ze zich daar persoonlijk goed bij voelen.

Pragmatisme zoals we het nu kennen is het verkondigen en gebruiken van woorden zoals 'moraliteit' maar enkel wanneer het ons het beste uitkomt, en niet als een levende statement dat staat als wie wij zijn als wezens. Pragmatisme is het 'draaiende houden' van de wereld en de menselijke samenleving waarin elk individu op zoek is naar persoonlijke bevrediging in welke vorm dan ook - en politici proberen dan pragmatische beslissingen te maken en ze proberen te kijken naar de samenleving op een pragmatische manier, hetgeen eerder iets weg heeft van 'schade-beperking', om al die ego's, al die 'individuen' met elk hun eigen uiteenlopende verlangens, ideeën, religies, overtuigingen en meningen samen te laten bestaan zodat ieder individu kan participeren in het geloof dat hij/zij het centrum is van de wereld en dat de wereld rond hem/haar draait en zodat tegelijkertijd de samenleving kan bestaan waarin er min of meer voor het individu gezorgd wordt op een manier die ergens wel iets weg heeft van samenwerking.

Het probleem is dan uiteraard dat er enorm veel uitbuiting en misbruik bestaat en gerechtvaardigd wordt in deze wereld, omdat we elk individueel leven en bestaan vanuit en gebaseerd op het principe van pragmatisme - ook de politici en al de mensen die al het geld en de macht hebben in deze wereld. We denken allemaal vanuit pragmatisme als het enerzijds kijken naar wat ik persoonlijk wil en anderzijds naar hoe ik mijn wil praktisch kan opleggen aan deze wereld.

Het is niet moeilijk dat dit soort 'samenleving' of 'poging tot samenleving' uiteindelijk leidt tot een catastrofe - omdat er absoluut niet wordt gekeken naar wat het beste is voor alle wezens in die zogezegde 'samenleving' - omdat bijvoorbeeld de verschillende landen op zich ook weer pragmatisch zijn, waarin ze dan andere landen gaan uitbuiten om hun zin te krijgen, om ervoor te zorgen dat de wezens in dat land zich persoonlijk goed kunnen voelen.

Er wordt in onze pragmatische manier van leven en mentaliteit absoluut niet gekeken naar wat het betekent om praktisch samen te leven als wezens op deze planeet - pragmatisme is weer maar een woord dat gecreëerd en gebruikt werd als rechtvaardiging/excuus voor egoïsme als individualiteit, en dat dus nooit representatief was voor wat het beste is voor alle levende wezens - en dat dus een realiteit heeft toegestaan te bestaan van winnaars en verliezers, van competitie, van vechten om te overleven, van armoede, hongersnood, misbruik, corruptie, leugens, etcetera...


Laten we hier en nu deze definitie van het woord 'Pragmatisme' veranderen tot een woord dat rekening houdt met al het leven op aarde - een woord dat ondersteunend is voor iedereen en alles dat bestaat, in de plaats van het excuus voor het bestaan van armoede en misbruik dat het op dit moment is.
Pragmatisme zal van nu af aan een woord zijn van waaruit we kijken naar hoe we op de meest praktische manier wat het beste is voor allen kunnen implementeren en een realiteit maken.




Kom meer te weten over het herdefiniëren van het bestaan op aarde en van onszelf als levende wezens op www.desteni.co.za

En Lees de 'Freedom Blogs: The Birth of Practivism' - een verzameling van Blogs van verschillende mensen die in het proces zijn van Zelf-Herdefiniëring

Geld Is Niet Alles - GelijkheidsGeld FAQ

"Geld is niet Alles" is een statement die mensen soms zeggen om blijkbaar duidelijk te maken dat er 'belangrijkere dingen zijn in het leven dan geld', zoals liefde, vriendschap, goede gevoelens, vreugde, geluk, enzovoort.

Hoewel, als we deze statement eens zouden ontleden dan zouden we de vraag kunnen stellen 'Wat maakt het mogelijk dat wij ons gelukkig, liefdevol, aangenaam, comfortabel, veilig, zeker, vreugdevol,... voelen?' - want het antwoord daarop is 'Geld'.
De basis van een waardig leven is in de eerste plaats dat je geld hebt in deze samenleving om voor jezelf als je fysieke aanwezigheid hier te kunnen zorgen - en pas als je lichaam de nodige ondersteuning en voeding heeft, kan jij gaan participeren in allemaal aangename gevoelens in jezelf.
Als je lichaam echter ondervoedt is of één of andere ziekte of gebrek heeft, wordt je ervaring in deze wereld een hel.
En spijtig genoeg hangt alles van ons bestaan in de huidige menselijke wereld af van geld en hoeveel je ervan hebt - hetgeen dan weer grotendeels afhankelijk is van toeval, als het 'goede geluk' dat jij in een welvarend land in een welvarende familie geboren bent en de kansen gekregen hebt om zelf een welvarend leven op/in te richten.

Daarom onderstrepen we de absolute noodzaak voor een GelijkheidsGeld Systeem - omdat op dit moment niet iedereen de mogelijkheid heeft om het fysieke lichaam te ondersteunen, zelfs meer mensen dan degenen die dat wel kunnen. En dat is simpelweg een schrijnende en ronduit onaanvaardbare staat van zaken die we niet meer kunnen tolereren.

Dus - Geld is alles, maar tegelijkertijd ook niets omdat het in feite een idee is. Zoals het hele concept van 'schuld' in de 'schuldencrisis' een idee is dat in stand gehouden wordt door alle mensen en dat geïnduceerd/geïntroduceerd werd door de media en de 'overheid' - maar dat in principe zo veranderd kan worden in een nieuw systeem zoals het GGS. We behouden nog wel geld omdat we nog steeds een manier nodig hebben om alles in de samenleving 'in goede banen te leiden' en omdat we dit gewoon zijn - maar we veranderen de waarde die we eraan geven.

Geld representeert niet meer één of andere 'hogere macht/kracht' als een systeem waarin we geboren worden en voor moeten werken alsof het een entiteit op zich is dat de mens consumeert als batterijen, maar het representeert 'leven' - het geldsysteem zal voor ons werken in de plaats van andersom. En uiteindelijk zullen we geld misschien niet meer nodig hebben, aangezien het uiteindelijk maar een symbool is - wie weet zullen we eindelijk ontdekken/leren om voor elkaar te zorgen, want dit is wat een GGS zal cultiveren, een onderling respect en waardigheid tussen mensen waarin we niet eerst aan onze eigen toekomst/overleving als Geld denken omdat overleving geen punt meer zal zijn in een GGS. We zullen dus automatisch gaan zorgen voor elkaar en alle wezens op aarde.
Hoe onmogelijk dat op dit punt ook lijkt.


Kom meer te weten over het GelijkheidsGeld Systeem op www.equalmoney.org

Zal GelijkheidsGeld Fysiek geld zijn dat geprint wordt?

Hier kijken we, als bij alles in een GGS, naar wat het meest praktische en milieuvriendelijke is - zoals het kapitalistisch systeem ons oneindig heeft bewezen, heeft de aarde namelijk geen onuitputtelijke grondstoffen dus daar moeten we rekening mee houden in alles wat we doen, om ervoor te zorgen dat de volgende generaties, onze kinderen en kleinkinderen, ook van deze planeet en hun leven op aarde kunnen genieten.

Het meest praktische en zeker milieuvriendelijke zou namelijk zijn dat alles via een elektronische kaart gebeurt, waar je geld opstaat - dit kan een geïmplanteerde chip zijn of een kaart die je op zak kan dragen. Een geïmplanteerde chip zou uiteraard het gemakkelijkste zijn omdat je het nooit kan verliezen, maar sommige mensen associeren de geïmplanteerde chip onmiddellijk met samenzweringstheoriëen in verband met één of andere elite die macht wil over alle mensen op aarde en die de chip zou gebruiken als een dodelijk wapen om de 'dissidenten' uit te schakelen - dus uiteraard zijn mensen vrij om hierin te kiezen, of ze een geïmplanteerde chip of een kaart wensen.

De reden waarom we op dit moment nog steeds met geprint geld werken is dat we om de één of andere reden het verleden niet kunnen loslaten want op zich heeft geprint geld als papier in onze portefeuille absoluut geen nut en het is op geen enkele manier noodzakelijk of beter dan geld op een kaart. Ook bestaan er momenteel nog machines die muntstukken nodig hebben om te werken, omdat verandering geld kost. We zitten dus constant vast tussen het verleden als barbaarse, milieu-onvriendelijke technieken, en de toekomst als vooruitgang - en de reden waarom we niet echt kunnen 'vooruitgaan' en dat al de technieken die er op dit moment al bestaan, die al lang uitgevonden zijn, niet worden toegepast op globale schaal, is geld.

Er bestaan op dit moment al zoveel nieuwe technieken die van het leven op aarde een absolute hemel zouden kunnen maken, maar de enige reden dat die niet gebruikt/toegepast worden op globale schaal, ter ondersteuning van het leven op aarde, is geld als de hebzucht van de mens - waarin de mens niet lijkt te beseffen dat we niet op een eiland leven, we leven op één planeet en als ik een idee/uitvinding heb dat alle levende wezens hier ten goede zou komen, dan is het mijn plicht om dat te delen in en als het besef dat ik niet zou kunnen bestaan zonder deze planeet en zonder mijn medewezens.

Het huidige geldsysteem creëert de illusie dat we onszelf kunnen afscheiden en in een 'privé-universum' kunnen leven waarin we onze persoonlijke verlangens botvieren alsof 'ik' het enige levend wezen ben dat hier bestaat en alsof alles dat hier bestaat voor mij persoonlijk bestaat - zonder te beseffen dat ieder levend wezen zijn voetafdruk nalaat op elk ander levend wezen en op deze planeet en het feit dat we dit niet hebben beseft heeft ervoor gezorgd dat wij mensen als een collectief nooit echt voor onze planeet gezorgd hebben.

In een GelijkheidsGeld Systeem zal er alleen maar gekeken worden naar hoe wij mensen als een collectief geheel het beste kunnen zorgen voor elkaar, de planeet en elk levend wezen - in en als het principe/besef dat we allemaal 'op dezelfde boot' zitten, op één en dezelfde planeet, en daarom is het onze verantwoordelijkheid om zorg te dragen voor wat hier is. Het principe waar het GGS op steunt is het besef dat geld niet 'meer' is dan wat hier bestaat als het leven - geld zou net gebruikt moeten worden om datgene wat hier is te ondersteunen. Alle uitvindingen en ideëen in verband met het faciliteren en ondersteunen van het leven op aarde die er al zijn en die nog zullen komen, zullen onvoorwaardelijk worden aangewend op globale schaal zodat het menselijk wezen waarlijk kan 'evolueren' en 'veranderen' tot een waardig wezen - in en als het besef dat deze planeet en ons menselijk lichaam is al dat we werkelijk 'hebben'/'zijn' en geld is in feite maar een idee dat zeker niet belangrijker zou mogen zijn dan wie wij zijn als het leven zelf.



Kom meer te weten over het GelijkheidsGeld Systeem op www.equalmoney.org

Kan ik mijn Goederen nalaten op mijn Kinderen? - GelijkheidsGeld FAQ

Waarom laten we in de huidige samenleving onze goederen en ons geld na op onze kinderen? Voornamelijk omwille van de angst dat ze niet genoeg zullen hebben, de angst dat onze kinderen om de één of andere reden in deze wereld niet genoeg geld zullen hebben om voor zichzelf te kunnen zorgen. En in deze samenleving is dat zeer mogelijk - in deze samenleving is het mogelijk dat van de ene op de andere dag iemand zonder geld kan vallen, door bijvoorbeeld inflatie als maatschappelijke problemen die te maken hebben met de positie van het land in de 'wereldmarkt' of het verlies van je job.

En omdat er steeds die onzekerheid bestaat - zelfs in een land dat een goed sociale zekerheidssysteem heeft zoals veel Europese landen omdat die landen nog steeds bepaald worden door het geld dat ze hebben, waarmee ze in relatie staan met de 'globale economie' als de 'wereldmarkt' en daarom kan het land op zich in feite nog wel 'failliet' gaan (als wat er langzaam maar zeker nu aan het gebeuren is in Europa) - willen mensen dus zoveel mogelijk geld en goederen aan hun kinderen overdragen om er gewoon maar zeker van te zijn dat de kinderen in de toekomst zullen kunnen overleven, want 'er moest maar eens iets voorvallen'.

Deze onzekerheid zal volledig wegvallen, omdat landen niet meer een 'marktproduct' zullen zijn, ze zullen dus niet meer afhankelijk zijn van een 'wereldeconomie' die volledig gebaseerd is op competitie als het 'vechten voor overleving' waarin de landen onderling zo goed als niet om elkaar geven en zich heel egoïstisch opstellen als 'ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken' en waarin het dus zeer mogelijk is dat een volledig land met al haar inwoners failliet/tenonder gaat - hetgeen een absoluut barbaars, middeleeuws gegeven is.

De waarde van het leven zal niet meer bepaald worden door geld als een 'economie' waarin ieder mens als het ware een 'product' op een 'markt' is dat volledig afhankelijk is van allemaal verschillende factoren die de 'waarde' van dat product bepalen, waarin dus het voortbestaan van dat wezen voortdurend onzeker is omdat die 'marktwaarden' continu verschuiven en veranderen in de 'economie'.

Dus in een GelijkheidsGeld Systeem zal er geen reden meer zijn om zich angstig of onzeker te voelen over de eigen toekomst en de toekomst van onze kinderen - we zullen dus ook helemaal de noodzaak niet meer voelen om geld op te sparen of spullen in de zolder te verzamelen die bedoeld zijn om een welvarend, comfortabel leven te geven aan onze kinderen in de toekomst. De toekomst zal HIER zijn, in elk moment van ademhaling, want het GelijkheidsGeld Systeem focust op het leven en het leven dat is HIER, niet in de 'toekomst'.

'De toekomst' is een uitvinding van ons huidige kapitalistisch systeem waarin 'vrijheid' niet bestaat omdat we gevangen zitten in het ons continu zorgen maken over of we al dan niet genoeg geld zullen hebben om al onze rekeningen te betalen in de toekomst en elk moment van ons leven gaat als het ware naar het denken aan de toekomst.

Het GelijkheidsGeld Systeem is een compleet ander speelveld - het systeem is namelijk doelbewust ontworpen om voor ieder levend wezen te zorgen en om dus het Leven zelf te eren in de plaats van Geld.

Er zal gekeken worden naar wat praktisch leefbaar is en bijvoorbeeld het verzamelen/opstapelen van spullen als het niet willen loslaten van het verleden in de hoop dat het ons 'veiligheid' en 'zekerheid' zal bieden in de toekomst zal gezien worden als een absurde daad die in feite helemaal niet praktisch is. En het is al zeker niet praktisch om al die spullen dan aan je kinderen door te geven die het dan op hun beurt samen met hun eigen spullen op hun zolder moeten bewaren/opslaan.

Dit soort hamstergedrag is een resultaat van het huidige kapitalistisch systeem en zal eindigen in het Gezond Verstand van het GelijkheidsGeld Systeem.


Kom meer te weten over het GelijkheidsGeld Systeem op www.equalmoney.org
en zie www.desteni.co.za voor ondersteuning in zelf-leiderschap en zelf-ontdekking

krabben, bijten en pitsen als fysieke expressie van zelf beoordeling

ik heb altijd veel aan mijn huid gekrabt, gepitst en gebeten (gebeten op mijn lip dus). Ik krab bijvoorbeeld veel in mijn haar, de schilfertjes loskrabben, of alle onregelmatigheden aan mijn huid, alle puistjes en kortstjes krab ik vaak weg, en puistjes pits ik uit. ik heb ook lange tijd puistjes gehad op mijn huid omdat ik er zoveel aan krabte.

Wat ik heb gerealiseerd in het proces van zelf vergeving, waarin ik mij bewust werd van wat ik eigenlijk doe, van wie ik ben tegenover mezelf als mijn lichaam, is dat krabben, pitsen en bijten niet enkel een fysieke aanval is op mijn lichaam, het is de veruiterlijking/uiterlijke expressie van mijn innerlijke zelf beoordeling in en als mijn gedachten, waarin ik mijn uiterlijke expressie continu aan het beoordelen ben, door mezelf te zien in en als afscheiding van mezelf, zogezegd door de ogen van andere mensen, als hoe zij mij zouden beoordelen. En dat is een aanval op mezelf binnenin mezelf, omdat ik mezelf niet gewoon aanvaard als hoe/wie ik ben hier als zelf expressie. ik limiteer mezelf, zet mezelf in een gevangenis, door mezelf te beoordelen.

En dat is hoe ik mij altijd al ervaren heb, alsof ik in een gevangenis zit, gevangen in mijn gedachten, in beoordelingen, als 'wat andere mensen (zogezegd) van mij denken/vinden in en als hun gedachten/beoordelingen', waardoor ik mij zeer 'gespannen' voelde rond andere mensen, vooral mensen die niet mijn familie en vrienden waren, omwille van die 'eerste indruk' die ik zou maken op mensen, als wat ik geleerd heb van mijn vader, dat het belangrijk is om 'een goede indruk te maken op mensen', waarin ik enorme angst had om afgewezen te worden, 'negatief' beoordeeld te worden.

Ik doe het eigenlijk de hele tijd, krabben aan mijn huid, op mijn hoofd voornamelijk, als een automatisme, waarin ik mij steeds weer HIER moet brengen omdat ik telkens besef dat ik weer ben 'weggedreven' in en als mijn gedachten waarin ik mezelf continu zit te beoordelen omdat waar ik over het algemeen aan denk is wat andere mensen van mij denken, en ik fantaseer bijvoorbeeld vaak dat ik vanalles zal doen/zeggen in de toekomst en dat beeld ik mij in vanuit wat ik denk dat andere mensen van mij zouden vinden. Het is een onbewuste, automatische 'gedachtenstroom' geworden in mezelf waar ik mij nooit gewaar van ben geweest omdat ik mezelf altijd maar heb aanvaard als 'het bewustzijn' als gedachten, gevoelens en emoties. Ik geloofde dat dit was wie ik 'nu eenmaal ben'.

Via het proces van zelf vergeving heb ik mezelf kunnen bevrijden/verlossen van deze illusie, van de idee dat gedachten, gevoelens en emoties is wie ik werkelijk ben, door mezelf te realiseren als het systeem dat ik eigenlijk ben, dat ik altijd geweest ben, een systeem als systematische/automatische gedachten, gedragingen en reacties. nu, wanneer ik merk dat ik aan het krabben ben, stop ik mezelf in en als het besef dat dit niet is wie ik werkelijk ben, het is het automatische systeem dat ik mezelf heb toegestaan te worden waarin alles wat ik doe letterlijk automatisch verloopt zonder enig gewaarzijn.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf als het fysieke lichaam te pijnigen door te krabben, te bijten en te pitsen als de uiterlijke expressie van zelf misbruik als het zelf misbruik dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als zelf beoordelingen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de uiterlijke fysieke expressie van pitsen, bijten en krabben op mijn huid te gebruiken als een soort van 'ondersteuningspunt' waarop mijn gedachten als 'mentale zelf misbruik' als zelf beoordelingen in en als de persoonlijkheid/het ego dat ik mezelf heb toegestaan te worden, steunen, waarin ik mijn lichaam gebruik als bepaalde geautomatiseerde handelingen, om het systeem van gedachten, gevoelens en emoties in mezelf te 'triggeren' en te voeden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet één en gelijk te staan met mijn fysieke lichaam, door het lichaam te gebruiken om het bewustzijnssysteem als gedachten gevoelens en emoties als energie als het ego, te voeden, waarin ik letterlijk het fysieke lichaam als een parasiet gebruik om als een energetische 'entiteit' te kunnen bestaan, alsof ik als entiteit als ego als energie beter/superieur ben aan de fysieke realiteit, die ik gebruik om mezelf als energie te voeden, als wat ik ook heb toegestaan in en als de mensheid en de menselijke realiteit waarin ik als 'de mensheid' de fysieke realiteit als de aarde als natuur en dieren en het fysieke lichaam misbruik en leegzuig als de parasiet als ego als energie die ik mezelf heb toegestaan te worden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in en als het misbruik van het fysieke lichaam door mezelf toe te staan te participeren in en als zelf misbruik binnenin mezelf als de energie van 'zelf misbruik' als zelf beoordelingen in en als gedachten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als de energie van zelf misbruik in en als het geloof dat dat is wie ik werkelijk ben als mens in de menselijke realiteit, zonder te beseffen dat het maar is wie ik mezelf heb toegestaan te worden als een cumulatieve opbouwing van automatische gepreprogrameerde reacties op mijn omgeving vanaf ik geboren ben, van waaruit ik dan mijn 'identiteit' en 'persoonlijkheid' gecreerd heb, zonder mij zelfs bewust te zijn van hoe en waarom ik mezelf op deze manier gecreerd heb, door mij zomaar neer te leggen bij het geloof dat ik een persoonlijkheid ben als een houding die ik van mijn ouders heb gekopieerd, die zichzelf ook hebben toegestaan te bestaan als een persoonlijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de energie van zelf misbruik als een geautomatiseerde reactie in mezelf op automatische gedachten van zelf beoordeling, waar ik mezelf mee heb geidentificeerd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij te laten sturen, dirigeren en leiden en bepalen door de energie van zelf misbruik die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf door mezelf af te scheiden van die energie en door te geloven dat het is wie ik ben, in de plaats van te beseffen dat het een automatisch, gepreprogrammeerd systeem is waar ik mijn macht aan heb afgegeven, door niet één en gelijk te staan met al wat bestaat in deze werkelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met 'zelf beoordelingen' in en als mijn gedachten door mezelf te hebben afgescheiden van mijn gedachten, door niet te beseffen dat gedachten, gevoelens en emoties iets zijn dat ik heb gekopieerd van mijn ouders en mijn omgeving als 'andere mensen' en dat het absoluut niet is wie ik werkelijk ben, het is letterlijk een systeem dat al ge-predestineerd was voor mijn geboorte in deze werkelijkheid, als volledig bepaald door mijn opvoeding

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet te beseffen dat het systeem van gedachten, gevoelens en emoties een voorspelbaar systeem is als een ontwerp waar ieder mens in geboren wordt, waarin elk mens schijnbaar 'anders' en 'verschillend' is door een verschillende 'opvoeding'/'levenservaring' te krijgen, maar de basis als gedachten, gevoelens en emoties als automatische ge-predestineerde reacties is hetzelfde voor elk mens

dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat als ik in een andere situatie geboren zou zijn, ik dan ook compleet anders zou zijn, ik zou mezelf compleet anders ervaren, ik zou een ander persoon als 'persoonlijkheid' zijn, omdat alles wat ik van mezelf ken en ervaar, is enkel het bewustzijnssysteem als gedachten, gevoelens en emoties als wat mijn 'persoonlijkheid' als wie ik geloof dat ik ben opmaakt, zoals dat voor ieder mens het geval is, gedachten, gevoelens en emoties als reacties op 'uiterlijke' situaties en omstandigheden, met andere woorden, mijn persoonlijkheid en persoonlijkheid in het algemeen is niets dan een gevolg/resultaat van mijn omgeving, van omstandigheden en situaties die zich hebben voorgedaan in mijn leven waarop ik mezelf heb toegestaan te reageren vanuit dit voorgeprogrammeerd systeem

dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in en als het ego als persoonlijkheid als gedachten, gevoelens en emoties in en als en vanuit het geloof/gevoel dat ik 'speciaal' ben, en daardoor nooit te beseffen dat ik in essentie net hetzelfde ben als elk levend wezen, en het enige dat mij schijnbaar 'verschillend' of 'speciaal' maakt is mijn 'ontwerp' waarin ik geboren ben in deze wereld, het leven dat al voorontworpen was voor mezelf, waarin ik als persoonlijkheid volledig gecreerd/bepaald zou worden door omstandigheden waarop ik vanuit een voorontworpen systeem als 'de menselijke geest' zou reageren op een voorontworpen manier, met andere woorden er is niets aan mezelf dat 'speciaal' is, speciaal is net de illusie van het ego, dat enkel bestaat in mezelf om ervoor te zorgen dat ik nooit de werkelijkheid van mezelf besef/zie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat mijn 'persoonlijke ervaring' van de werkelijkheid in en als en vanuit mijn gedachten, gevoelens en emoties als 'mijn persoonlijke energetische 'signatuur'', mij speciaal maakt, in de plaats van te beseffen dat mijn zogezegde 'persoonlijke energetische signatuur' compleet voorbepaald/voorontworpen was als specifieke omstandigheden/situaties en gebeurtenissen waarop ik mezelf heb toegestaan te reageren vanuit een voorgeprogrammeerd systeem als gedachten, gevoelens en emoties



tot hier en niet verder:

ik sta mezelf niet toe mezelf uit te drukken in en als een systematisch automatisch systeem als voorgeprogrammeerde reacties als gedachten, gevoelens en emoties, want ik besef dat dit niet werkelijke zelf expressie is als wie ik werkelijk ben

ik realiseer mezelf als hier als het leven zelf, als absolute zelf expressie, als onvoorbereid, als absolute spontaniteit, als vrijheid als het moment zelf als puurheid en onvoorwaardelijkheid

ik sta mezelf niet toe te participeren in en als de gedachten van zelf beoordeling en in en als de fysieke uitdrukking van het systeem van zelf beoordeling als gedachten gevoelens en emoties als het ego

ik sta mezelf toe te staan en te bestaan en mezelf uit te drukken in en als éénheid en gelijkheid met het fysieke lichaam in en als zelf respect
want ik besef dat zelf beoordelingen als gedachten, maar woorden zijn, en woorden zijn op zich onschuldig, ik sta en besta in en als eenheid en gelijkheid met woorden als de onschuldige expressie van het leven zelf

als en wanneer ik merk dat ik mezelf beoordeel, en dat ik krab, pits of bijt aan mijn lichaam als de uiterlijke expressie van zelf misbruik als ondersteuning voor de innerlijke energie van zelf misbruik als zelf beoordeling, dan stop ik mezelf, ik adem en realiseer mezelf als hier in en als het besef dat zelf misbruik als zelf beoordeling niet is wie ik werkelijk ben

ik neem verantwoordelijkheid voor mezelf als de ervaring van mezelf in en als de werkelijkheid en ik sta op in en als complete zelf verantwoordelijkheid en ik druk mezelf uit in en als zelf verantwoordelijkheid als het besef 'ik ben HIER', 'ik ben' 'ik besta' 'ik adem' 'ik ben ademhaling'

ik sta mezelf niet toe mezelf te laten bepalen, beinvloeden en sturen door angst van beoordelingen want ik besef mijn verantwoordelijkheid tegenover het bestaan van beoordelingen als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf door mezelf te hebben toegestaan te participeren in en als het systeem als gedachten, gevoelens en emoties door mezelf te hebben afgescheiden van mezelf en dus geen verantwoordelijkheid te nemen voor al wat bestaat in en als eenheid en gelijkheid

ik ben zelf directie, en ik stuur, dirigeer, leidt, begeleidt en bepaal mezelf in en als elk moment onvoorwaardelijk hier, in en als complete zelf verantwoordelijkheid